Το πλήρες δυναμικό του εγκεφάλου απελευθερώνεται από επιχειρήσεις παντού

Να διερευνηθεί εάν οι ρυθμοί μάθησης NeuroTracker μπορούν να χαρακτηρίσουν διαφορετικές νευροαναπτυξιακές παθήσεις στα παιδιά.

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε τρεις διαφορετικές νευροαναπτυξιακές παθήσεις: Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), Ειδική Διαταραχή Μάθησης (ΔΜΑ) και Διαταραχή Νοητικής Ανάπτυξης (ΔΝ). 101 συμμετέχοντες ηλικίας 6 έως 17 ετών ολοκλήρωσαν συνολικά 30 συνεδρίες NeuroTracker σε διάστημα 5 εβδομάδων, μαζί με τυποποιημένες νευροψυχολογικές αξιολογήσεις για την επιβεβαίωση κάθε νευροαναπτυξιακής διάγνωσης.

Η πρόοδος στις βαθμολογίες NeuroTracker καθ' όλη τη διάρκεια του εκπαιδευτικού προγράμματος αναλύθηκε επιστημονικά χρησιμοποιώντας μια τεχνική μοντελοποίησης καμπύλης λανθάνουσας ανάπτυξης. Αυτή η ανάλυση αποκάλυψε 1) μειωμένη αρχική απόδοση για παιδιά με ΔΕΠΥ μαζί με βραδύτερους αρχικούς ρυθμούς μάθησης, 2) τα παιδιά με ΔΕΠΥ και ΕΑΔ παρουσιάζουν μειωμένο ρυθμό μακροπρόθεσμης μάθησης, 3) υπάρχει σημαντική επικάλυψη μεταξύ ατόμων που έχουν διαγνωστεί με ΔΕΠΥ και ΕΑΔ.

Η τρισδιάστατη όραση (διόφθαλμο στερεοσκοπικό) αναπτύσσεται κατά την παιδική ηλικία και τείνει να μειώνεται μετά την ηλικία των 65 ετών. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί εάν αυτές οι επιδράσεις είναι σημαντικές κατά την επεξεργασία σύνθετης και δυναμικής κίνησης.

Συμμετείχαν τρεις ομάδες των 20 ατόμων: παιδιά (7–12 ετών), ενήλικες (18–40 ετών) και μεγαλύτεροι ενήλικες (≥65 ετών). Κάθε άτομο ολοκλήρωσε 4 συνεδρίες NeuroTracker , 2 σε 2D (χωρίς κιάλια στερεοσκοπική λήψη) και 2 σε 3D (με κιάλια στερεοσκοπική λήψη).

Ως συνήθως, οι ενήλικες πέτυχαν σημαντικά υψηλότερες βαθμολογίες NeuroTracker από τα παιδιά ή τους ηλικιωμένους. Απέκτησαν επίσης σημαντικά μεγαλύτερο πλεονέκτημα κατά την εκτέλεση NeuroTracker σε 3D. Με τη σειρά τους, τα παιδιά έδειξαν μεγαλύτερο πλεονέκτημα με το 3D από τους ηλικιωμένους. Αυτό υποδηλώνει ότι οι ηλικιωμένοι έχουν μειωμένη ικανότητα επεξεργασίας σύνθετης και δυναμικής κίνησης χρησιμοποιώντας στερεοσκοπική επεξεργασία. Αυτή η μελέτη αποκαλύπτει ότι η σύγκριση μεταξύ βαθμολογιών με και χωρίς στερεοσκοπικό φαινόμενο επιτρέπει την άμεση αξιολόγηση του πλεονεκτήματος της στερεοσκόπησης κατά την εκτέλεση NeuroTracker.

Να διερευνηθεί εάν μια μη επιβλεπόμενη απομακρυσμένη εκπαιδευτική παρέμβαση NeuroTracker θα μπορούσε υποκειμενικά να βελτιώσει τα αποτελέσματα απόδοσης σε αθλητές υψηλού επιπέδου σε μια σειρά από διαφορετικά αθλήματα.

‍

54 αθλήτριες υψηλού επιπέδου από την πυγμαχία, την πάλη, το γυναικείο χάντμπολ, το γυναικείο ποδόσφαιρο, τον προσανατολισμό, το διάθλο, το αλπικό σκι, το χόκεϊ με έλκηθρο, το μπάντμιντον και το πινγκ πονγκ ολοκλήρωσαν τουλάχιστον τέσσερις συνεδρίες NeuroTracker την εβδομάδα για μια περίοδο 5 εβδομάδων. Οι αθλήτριες προπονήθηκαν ανεξάρτητα από τους ερευνητές, χρησιμοποιώντας προσωπικούς λογαριασμούς NeuroTracker . Επίσης, δεν τους δόθηκαν οδηγίες σχετικά με την προπόνηση, για να αποφευχθούν πιθανές προκαταλήψεις. Όλοι οι αθλητές συμπλήρωσαν Ερωτηματολόγια Ικανοποίησης Αθλητών πριν και μετά την προπόνηση (κλίμακα Likert 7 βαθμών), για να αυτοαξιολογήσουν την τρέχουσα κατάσταση απόδοσής τους.

‍

‍

Σχεδόν όλοι οι συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν τουλάχιστον 4 συνεδρίες NeuroTracker ανά εβδομάδα, γεγονός που υποδηλώνει υψηλή συμμόρφωση. Κατά μέσο όρο, οι αθλητές παρουσίασαν βελτίωση στα κανονικοποιημένα όρια ταχύτητας NeuroTracker κατά 39% μέχρι το τέλος των 5 εβδομάδων. Τα αποτελέσματα των Ερωτηματολογίων Ικανοποίησης Αθλητών έδειξαν βελτίωση από βαθμολογία 18,9 σε 19,2.

Για να συγκριθεί η αποτελεσματικότητα της εκπαίδευσης NeuroTracker για τη συγκέντρωση και την απόδοση στο παιχνίδι με τη συμβατική εκπαίδευση.

‍

21 αθλητές μπάσκετ πανεπιστημίου χωρίστηκαν σε μια ομάδα προπόνησης NeuroTracker (12 συνεδρίες) ή σε μια συμβατική ομάδα προπόνησης. Χρησιμοποιήθηκε το Concentration Grid Test για τη μέτρηση της συγκέντρωσης και συλλέχθηκαν FIBA-Live Stats για την αξιολόγηση των στατιστικών του αγώνα και της απόδοσης του αθλητή, τόσο πριν όσο και μετά την προπόνηση.

Η εκπαίδευση NeuroTracker είχε ως αποτέλεσμα 42% μεγαλύτερη βελτίωση στα αποτελέσματα του Concentration Grid Test μετά την προπόνηση, σε σύγκριση με τη συμβατική εκπαίδευση. Δεν βρέθηκαν ουσιαστικές βελτιώσεις στην απόδοση στο παιχνίδι με καμία από τις δύο μορφές εκπαίδευσης.

Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η αερόβια άσκηση μπορεί να επιβραδύνει την γνωστική εξασθένηση που σχετίζεται με την ηλικία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να βελτιώσει τη γνωστική λειτουργία στον ηλικιωμένο πληθυσμό. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει για πρώτη φορά τις επιπτώσεις της προπόνησης αντίστασης στη γνωστική λειτουργία, όπως μετρώνται από τις αλλαγές στις μετρήσεις NeuroTracker .

‍

25 ηλικιωμένοι ενήλικες με μέση ηλικία 70 ετών χωρίστηκαν σε μια εκπαιδευμένη ομάδα (6 εβδομάδες ασκήσεων αντίστασης) και μια μη εκπαιδευμένη ομάδα. Η αντιληπτική-γνωστική ικανότητα μετρήθηκε πριν και μετά την προπόνηση χρησιμοποιώντας τις βασικές τιμές NeuroTracker .

‍

Οι ηλικιωμένοι που πραγματοποίησαν έξι εβδομάδες προπόνησης αντίστασης παρουσίασαν σημαντικές βελτιώσεις στην αντιληπτική-γνωστική λειτουργία, όπως μετρήθηκε από NeuroTracker. Η προπόνηση αντίστασης μπορεί επομένως να αποτελέσει ένα αποτελεσματικό μέσο για την επιβράδυνση της γνωστικής παρακμής που σχετίζεται με την ηλικία.

Να διερευνηθεί εάν τα προγράμματα γνωστικής εκπαίδευσης μπορούν να μειώσουν την αναμενόμενη γνωστική εξασθένηση που σχετίζεται με τη γήρανση.

44 συμμετέχοντες, ηλικίας 60 ετών και άνω, χωρίστηκαν εξίσου σε μια πειραματική (με NeuroTracker) και μια συγκριτική ομάδα (χωρίς NeuroTracker) και ολοκλήρωσαν 12 εκπαιδευτικές συνεδρίες ανά εβδομάδα. Και οι δύο ομάδες εξάσκησαν τεχνικές μνημονικής εκπαίδευσης. Διεξήχθησαν επίσης αξιολογήσεις πριν και μετά, συμπεριλαμβανομένου ενός κοινωνικοδημογραφικού ερωτηματολογίου, νευροψυχολογικής αξιολόγησης και μετρήσεων NeuroTracker πριν και μετά την έναρξη της μελέτης.

Και οι δύο ομάδες παρουσίασαν κάποια οφέλη από την εκπαίδευση μνήμης, ωστόσο μόνο η ομάδα που εκπαιδεύτηκε NeuroTracker πέτυχε οφέλη μεταφοράς για την προσοχή, τον χρόνο αντίδρασης, την ταχύτητα οπτικής επεξεργασίας, την επεισοδιακή, σημασιολογική, υποκειμενική και εργαζόμενη μνήμη, καθώς και πτυχές της κοινωνικής νόησης. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι NeuroTracker με την εκπαίδευση μνήμης συνέβαλε σε σημαντική βελτίωση της γνωστικής απόδοσης σε σχέση με την εκπαίδευση μνήμης μόνο του και ότι θα πρέπει να διεξαχθεί περισσότερη έρευνα για ηλικιωμένους πληθυσμούς με και χωρίς γνωστικά ελλείμματα.

Να διερευνηθεί πώς επηρεάζεται η απόδοση και η μάθηση που βασίζονται στην προσοχή όταν υπάρχουν ηχητικά ερεθίσματα σε αθλητικούς πληθυσμούς.

Είκοσι αθλητές ποδοσφαίρου επιπέδου USPORT (μέση ηλικία = 20,5 έτη) ολοκλήρωσαν 18 συνεδρίες εκπαίδευσης NeuroTracker . Δέκα αθλητές ολοκλήρωσαν την προπόνηση σε σκοτεινό δωμάτιο χωρίς εξωτερικό θόρυβο (είχαν ακουστικά ακύρωσης θορύβου). Οι άλλοι δέκα αθλητές ολοκλήρωσαν την προπόνηση στο ίδιο δωμάτιο, αλλά εκτέθηκαν σε έναν συνεπή προσομοιωμένο θόρυβο πλήθους.

Δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στις αρχικές τιμές αναφοράς NeuroTracker μεταξύ των δύο ομάδων. Ωστόσο, μετά τις 18 συνεδρίες προπόνησης, η μέση βαθμολογία NeuroTracker για την ομάδα θορύβου ήταν 2,07 (SD = 0,24). Αντίθετα, η ομάδα χωρίς θόρυβο παρουσίασε κατά μέσο όρο σημαντικά χαμηλότερη ταχύτητα, στο 1,77 (SD = 0,32). Παρόλο που οι μελέτες δείχνουν ότι ο θόρυβος μπορεί να αναστείλει την επεξεργασία της προσοχής, η παρούσα μελέτη δείχνει ότι η παρουσία του προσομοιωμένου θορύβου πλήθους μπορεί να ενισχύσει την οικολογική εγκυρότητα της εκπαίδευσης NeuroTracker για αθλητικούς πληθυσμούς.

Για να αξιολογηθούν οι επιδράσεις μεταφοράς απόδοσης από την εκπαίδευση NeuroTracker στο επαγγελματικό χτύπημα του μπέιζμπολ κατά τη διάρκεια μιας αγωνιστικής περιόδου.

‍

12 Ιάπωνες επαγγελματίες παίκτες του μπέιζμπολ από τους Seibu Lions πραγματοποίησαν εκπαίδευση NeuroTracker στον δικό τους προτιμώμενο χρόνο και συχνότητα για διάστημα 5 μηνών, ολοκληρώνοντας έως και 80 συνεδρίες ο καθένας. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου και 4 μήνες πριν, καταγράφηκαν μετρήσεις χτυπήματος στον ανταγωνισμό: επαφή ζώνης, χτύπημα αιώρησης ζώνης, εξωτερικό χτύπημα, χτύπημα αιώρησης εξωτερικής κίνησης.

Κατά μέσο όρο, οι βαθμολογίες κατωφλίου ταχύτητας NeuroTracker των παικτών του μπέιζμπολ βελτιώθηκαν κατά περίπου 30%, χωρίς επιπτώσεις στο ανώτατο όριο από τη συνεχιζόμενη προπόνηση. Οι μετρήσεις για το γρήγορο χτύπημα δεν έδειξαν σημαντικές αλλαγές. Ωστόσο, οι μετρήσεις για το μη γρήγορο χτύπημα (π.χ. curve balls και sliders) αποκάλυψαν ισχυρά θετικά αποτελέσματα. Το ποσοστό επιτυχημένων χτυπημάτων αυξήθηκε κατά +12%, ενώ τα χτυπήματα ζώνης και εξωτερικού swing μειώθηκαν σημαντικά κατά -25,3% και -26,5% αντίστοιχα. Τα εξωτερικά swings μειώθηκαν επίσης θετικά κατά -9,6%.

Να εξεταστεί ο ρόλος της εργαζόμενης μνήμης και της οπτικής προσοχής για την παρακολούθηση της εμπειρίας σε διαφορετικά αθλήματα.

Πραγματοποιήθηκαν δύο πειράματα. Στο πείραμα 1 (μόνο για αξιολόγηση), 31 έμπειροι αθλητές, άνδρες και γυναίκες, χωρίστηκαν σε αθλήματα υψηλής και χαμηλής ιχνηλάτησης, π.χ. ποδόσφαιρο έναντι κολύμβησης. Ολοκλήρωσαν 3 μπλοκ αξιολόγησης (9 δοκιμές το καθένα) της δοκιμασίας Jardine και Seiffert 2D MOT, χρησιμοποιώντας 2, 3 και 4 στόχους σε αργές, μεσαίες και γρήγορες σταθερές ταχύτητες. Η συμπεριφορά παρακολούθησης των ματιών καταγράφηκε κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας. Στο πείραμα 2, 36 συμμετέχοντες (παρόμοια με το πείραμα 1) χωρίστηκαν σε ομάδα ελέγχου και ενεργητική ομάδα. Πριν και μετά την προπόνηση, και οι δύο ομάδες ολοκλήρωσαν την ίδια αξιολόγηση 2D MOT με παρακολούθηση των ματιών, καθώς και 2 τύπους αξιολογήσεων μνήμης εργασίας n-back (συνδυασμένες οπτικές και ακουστικές απαιτήσεις). Η ενεργητική ομάδα ολοκλήρωσε μια εκπαιδευτική παρέμβαση 4 συνεδριών NeuroTracker (20 δοκιμές η καθεμία), χρησιμοποιώντας προσαρμοστικές προσαρμογές ταχύτητας, ενώ η ομάδα ελέγχου όχι.

‍

Στο Πείραμα 1, η ανάλυση των δεδομένων παρακολούθησης των ματιών αποκάλυψε ότι η κατεύθυνση του βλέμματος προς το κέντρο της οθόνης ήταν μια ευεργετική στρατηγική για την επίτευξη υψηλότερης απόδοσης παρακολούθησης. Τα αθλήματα με υψηλή παρακολούθηση έδειξαν συνολικά ανώτερη απόδοση παρακολούθησης. Στο πείραμα 2, η ενεργή ομάδα παρουσίασε μεγάλη βελτίωση τόσο στις βαθμολογίες NeuroTracker όσο και στην απόδοση της μνήμης εργασίας μετά την προπόνηση, συμπεριλαμβανομένης μιας αύξησης της ακρίβειας της μνήμης εργασίας κατά 35%. Η προπόνηση μετέφερε επίσης σημαντικά βελτιωμένη απόδοση στην αξιολόγηση 2D MOT. Οι ομάδες ελέγχου δεν έδειξαν σημαντικές αλλαγές στις αξιολογήσεις πριν και μετά.