Γιατί οι άνθρωποι έχουν χαμηλές επιδόσεις στις συνεντεύξεις εργασίας παρά τα προσόντα τους

Αυτό το άρθρο εξηγεί γιατί άτομα που είναι κατάλληλα προσοντούχα για έναν ρόλο ενδέχεται να αποδίδουν κάτω από τις πραγματικές τους ικανότητες σε συνεντεύξεις και διευκρινίζει πώς οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί — και όχι η έλλειψη ικανοτήτων — συχνά οδηγούν σε αυτήν την ασυμφωνία.

Εννοια

Οι συνεντεύξεις εργασίας είναι δομημένα περιβάλλοντα που επιβάλλουν πολλαπλούς ταυτόχρονους περιορισμούς στην γνωστική απόδοση. Οι υποψήφιοι συνήθως καλούνται να επεξεργάζονται ερωτήσεις, να ανακτούν σχετικές γνώσεις, να οργανώνουν τις απαντήσεις και να επικοινωνούν με σαφήνεια εντός περιορισμένων χρονικών παραθύρων και προκαθορισμένων μορφών. Αυτές οι συνθήκες διαφέρουν σημαντικά από τα πραγματικά εργασιακά περιβάλλοντα, όπου τα άτομα μπορούν να σκέφτονται πιο ελεύθερα, να επανεξετάζουν προβλήματα και να εφαρμόζουν ευέλικτες στρατηγικές.

Ως αποτέλεσμα, η απόδοση σε μια συνέντευξη συχνά αντικατοπτρίζει πόσο αποτελεσματικά μπορεί ένα άτομο να λειτουργήσει υπό χρονικά περιορισμένα παράθυρα λήψης αποφάσεων, σταθερές μορφές απάντησηςκαι περιορισμένες ευκαιρίες για στρατηγική σκέψη, αντί να αξιοποιήσει πλήρως τις γνωστικές του ικανότητες. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις όπου άτομα που είναι ιδιαίτερα ικανά στην πράξη φαίνονται λιγότερο ικανά κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων.

Η κατανόηση αυτής της διάκρισης βοηθά στον επαναπροσδιορισμό της απόδοσης στη συνέντευξη ως προϊόντος περιβαλλοντικών περιορισμών στη γνωστική λειτουργία, αντί για άμεσο μέτρο της υποκείμενης ικανότητας.

Γιατί η απόδοση στη συνέντευξη μπορεί να είναι παραπλανητική

1. Παράθυρα Λήψης Αποφάσεων με Περιορισμένο Χρονικό Όριο

Οι ερωτήσεις της συνέντευξης συχνά απαιτούν άμεσες απαντήσεις, αφήνοντας λίγο χρόνο για βαθύτερη επεξεργασία ή δομημένη συλλογιστική.

Ακόμα και όταν ένας υποψήφιος γνωρίζει την απάντηση, μειωμένος χρόνος για:

• οργάνωση σκέψεων
• ιεράρχηση προτεραιοτήτων πληροφοριών
• δομή επικοινωνίας • δομήση επικοινωνίας • δόμηση επικοινωνίας

μπορεί να οδηγήσει σε ελλιπείς ή λιγότερο συνεκτικές απαντήσεις.

Αυτό αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη διάκριση μεταξύ των χρονικά περιορισμένων περιβαλλόντων λήψης αποφάσεων και της υποκείμενης γνωστικής ικανότητας, όπου η απόδοση διαμορφώνεται από τον χρόνο που είναι διαθέσιμος για την επεξεργασία πληροφοριών και όχι από το πόσες είναι ικανός να επεξεργαστεί ο εγκέφαλος.

2. Σταθερές μορφές απάντησης

Οι συνεντεύξεις συχνά αναμένουν συνοπτικές, δομημένες απαντήσεις (π.χ. πλαίσια συμπεριφοράς, σύντομες εξηγήσεις), οι οποίες μπορούν να περιορίσουν τον τρόπο με τον οποίο τα άτομα εκφράζουν τη σκέψη τους.

Αυτό μπορεί να περιορίσει:

• λεπτή συλλογιστική
• εναλλακτικές προσεγγίσεις
• προσαρμοστικές στρατηγικές επίλυσης προβλημάτων

με αποτέλεσμα απαντήσεις που υποεκπροσωπούν την πραγματική κατανόηση.

Αυτό ευθυγραμμίζεται με την έννοια των σταθερών μορφών απάντησης, όπου η δομή του τρόπου με τον οποίο πρέπει να παρέχονται οι απαντήσεις μπορεί να περιορίσει την έκφραση της στρατηγικής σκέψης και της ευέλικτης συλλογιστικής.

3. Μειωμένη στρατηγική ευελιξία

Σε πραγματικά εργασιακά περιβάλλοντα, τα άτομα μπορούν:

• επανεξέταση προβλημάτων
• δοκιμή ιδεών
• βελτίωση λύσεων με την πάροδο του χρόνου

Στις συνεντεύξεις, αυτή η ευελιξία καταργείται. Οι υποψήφιοι πρέπει να δεσμευτούν σε μια απάντηση χωρίς επανάληψη, γεγονός που ασκεί πρόσθετη πίεση στον γνωστικό συντονισμό.

4. Διαιρεμένη Προσοχή και Γνωστικό Φορτίο

Οι υποψήφιοι πρέπει ταυτόχρονα:

• ερμηνεύουν την ερώτηση
• ανακτούν σχετικές γνώσεις
• παρακολουθούν την επικοινωνία τους
• διαχειρίζονται την αυτοπαρουσίασή τους

Αυτό δημιουργεί μια μορφή διχασμένης ζήτησης προσοχής, η οποία μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της επεξεργασίας ακόμη και όταν η συνολική γνωστική ικανότητα είναι επαρκής.

Μια πιο ακριβής ερμηνεία

Ένας χρήσιμος τρόπος για να αναδιατυπώσετε την απόδοση μιας συνέντευξης είναι:

Επίδοση στη συνέντευξη ≠ γνωστική ικανότητα. Επίδοση στη συνέντευξη = γνωστική ικανότητα υπό περιορισμό

Αυτή η διάκριση βοηθά να εξηγηθεί γιατί:

• οι ισχυροί υποψήφιοι μερικές φορές έχουν χαμηλότερη απόδοση
• η απόδοση μπορεί να διαφέρει σημαντικά μεταξύ των συνεντεύξεων
• οι πραγματικές ικανότητες δεν αντικατοπτρίζονται πάντα στα αποτελέσματα των συνεντεύξεων

Πότε οι περιορισμοί μπορούν να είναι χρήσιμοι

Είναι επίσης σημαντικό να αναγνωριστεί ότι οι μορφές δομημένης συνέντευξης δεν είναι απλώς περιοριστικές.

Οι περιορισμοί μπορούν:

• τυποποίηση της αξιολόγησης
• μείωση της προκατάληψης στις ερωτήσεις
• δυνατότητα σύγκρισης μεταξύ υποψηφίων

Ωστόσο, αυτοί οι ίδιοι περιορισμοί μπορούν επίσης να μειώσουν την ορατότητα των βαθύτερων γνωστικών ικανοτήτων, ιδίως εκείνων που αφορούν:

• σύνθετη συλλογιστική
• προσαρμοστική σκέψη
• επίλυση προβλημάτων μακροπρόθεσμου ορίζοντα

Γιατί αυτό έχει σημασία

Η κατανόηση του ρόλου των περιβαλλοντικών περιορισμών στις συνεντεύξεις μπορεί να βοηθήσει:

• οι υποψήφιοι ερμηνεύουν την απόδοσή τους με μεγαλύτερη ακρίβεια
• οι εργοδότες αναγνωρίζουν τους περιορισμούς της αξιολόγησης που βασίζεται σε συνεντεύξεις
• οι οργανισμοί σχεδιάζουν διαδικασίες αξιολόγησης που αντικατοπτρίζουν καλύτερα τις πραγματικές δυνατότητες

Σε γενικές γραμμές, αυτό το παράδειγμα απεικονίζει μια γενική αρχή:

Η γνωστική απόδοση διαμορφώνεται πάντα από το περιβάλλον στο οποίο εκφράζεται.