ΔΕΠΥ και Οικογενειακό Στρες

Από τότε που δημιούργησα το ιστολόγιό μου Grieving Maman, γράφω κυρίως για το πένθος, το τραύμα και τη διαταραχή μετατραυματικού στρες που βιώσαμε μετά το τραγικό μας ατύχημα. Αυτό το άρθρο είναι το πρώτο σε μια σειρά αναρτήσεων σχετικά με το πώς η ΔΕΠΥ προσθέτει πρόσθετες προκλήσεις στην οικογένειά μας.

Την περασμένη εβδομάδα, λάβαμε τα αποτελέσματα μιας αξιολόγησης που πραγματοποιήθηκε από έναν νευροψυχολόγο για να δούμε αν ο γιος μου, ο Maxandre, πάσχει από Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Το αποτέλεσμα: Μικτή ΔΕΠΥ με υπερκινητικότητα/παρορμητισμό και διαταραχή αντίστασης. Αυτά ήταν τα αποτελέσματα που περιμέναμε. Θα μας εξέπληττε αν λαμβάναμε διαφορετική διάγνωση. Εδώ θα μοιραστώ την άποψή μου, ελπίζοντας να βοηθήσω άλλες οικογένειες σε παρόμοιες καταστάσεις.

Η διάγνωση μπορεί να είναι θετική

Ο νευροψυχολόγος αφιέρωσε χρόνο για να μας εξηγήσει τηλεφωνικά γιατί η διάγνωση του Maxandre είναι ΔΕΠΥ με παρορμητικότητα και αντίσταση. Χαιρόμαστε που λαμβάνουμε μια επαγγελματική διάγνωση που θα μας βοηθήσει να υποστηρίξουμε καλύτερα τον Maxandre. Συνολικά, για εμάς, αυτά είναι καλά νέα! Την επόμενη εβδομάδα, θα πρέπει να λάβουμε την τελική γραπτή λεπτομερή έκθεση από τον νευροψυχολόγο.

Τον τελευταίο χρόνο, έχω διαβάσει πολλά για το θέμα. Επίσης, είδα από πρώτο χέρι πώς είναι στην πραγματικότητα η ΔΕΠΥ, καθώς τα παιδιά ήταν ως επί το πλείστον στο σπίτι λόγω της πανδημίας και του εικονικού σχολείου. Η επίβλεψη και η ενθάρρυνση ενός παιδιού με ΔΕΠΥ για εικονική μάθηση συνοδεύεται από τις δικές της προκλήσεις. Αυτή η εμπειρία μου έδωσε 99% βεβαιότητα ότι η Maxandre είχε ΔΕΠΥ. Μπόρεσα να δω, ακριβώς μπροστά μου, τις διαφορές σε σύγκριση με άλλους μαθητές.

Δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο να ντρέπεσαι

Μία από τις μεγαλύτερες παρανοήσεις που έχουν ορισμένοι άνθρωποι σχετικά με τη ΔΕΠΥ είναι η ιδέα ότι σχετίζεται με τον τρόπο που οι γονείς μεγαλώνουν τα παιδιά τους («παιδιά με κακή ανατροφή» με άλλα λόγια). Αυτό δεν είναι αλήθεια. Το ζήσαμε με τα δύο αγόρια μας. Μεγαλωμένα στο ίδιο περιβάλλον, ήταν το εντελώς αντίθετο, παρόλο που και τα δύο ήταν δραστήρια αγόρια!

Μελέτες δείχνουν ότι η ΔΕΠΥ είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που προκαλεί διαφορές στον εγκέφαλο, πράγμα που σημαίνει ότι οι εγκέφαλοι των ατόμων με ΔΕΠΥ λειτουργούν διαφορετικά. Δεδομένου ότι πρόκειται για νευρολογική διαταραχή, τα συμπτώματα είναι πέρα από τον έλεγχο ενός παιδιού. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει ντροπή στο να έχεις ένα παιδί με ΔΕΠΥ και να μιλάς γι' αυτό. Πρέπει να στηρίζουμε το παιδί και να μην αποθαρρυνόμαστε από τις πράξεις του!

Κατανόηση των Προκλήσεων

Παρακάτω είναι ένα infographic που δημιούργησα με λόγους για τους οποίους η διαχείριση της ΔΕΠΥ μπορεί να είναι τόσο δύσκολη. Επέλεξα το θέμα των «προκλήσεων» επειδή η αναγνώριση των συμπτωμάτων είναι το πρώτο βήμα για τους γονείς. Το infographic παραθέτει μερικές από τις συνηθισμένες δυσκολίες στις οικογένειες, ειδικά πριν από τη διάγνωση. Είναι σημαντικό όλοι μας, γονείς, παππούδες και γιαγιάδες ή άλλοι γύρω μας, να είμαστε σε εγρήγορση για σημάδια. Είναι ακόμη πιο σημαντικό οι γονείς να αισθάνονται λιγότερο μόνοι στην απογοήτευσή τους.

Οι περισσότερες από τις προκλήσεις που εμφανίζονται παρακάτω είναι πιο πιθανό να συμβούν κατά τη διάρκεια της καθημερινής ρουτίνας και στο σχολείο. Αντίθετα, σε πιο ευχάριστες καταστάσεις (π.χ. επίσκεψη σε φίλους ή παππούδες και γιαγιάδες), αυτά τα ζητήματα είναι λιγότερο πιθανό να είναι εμφανή. Ως εκ τούτου, πρέπει να κοιτάμε κάτω από την επιφάνεια και να αποφεύγουμε να κάνουμε βιαστικές κρίσεις, ειδικά αν δεν είμαστε μέρος της καθημερινής ζωής του παιδιού!

Δεν είναι απαραίτητο όλες οι συμπεριφορές που αναφέρονται παρακάτω να υπάρχουν σε όλες τις οικογένειες και τα παιδιά με ΔΕΠΥ. Απλώς οι καταστάσεις που αναφέρονται στο infographic είναι πιο πιθανό να συμβούν σε ένα παιδί με ΔΕΠΥ. Κάθε παιδί είναι μοναδικό. Μια λίστα με αναφορές που συμβουλεύτηκα πριν δημιουργήσω το infographic μπορεί να βρεθεί παρακάτω.

Αν βρήκατε αυτό χρήσιμο, παρακαλούμε μοιραστείτε το με οποιεσδήποτε άλλες οικογένειες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν. Επίσης, αν είστε γονέας παιδιού με ΔΕΠΥ, μη διστάσετε να το μοιραστείτε με την οικογένεια ή τους φίλους σας, ίσως καταλάβουν καλύτερα την κατάστασή σας μετά!

Τέλος, μη διστάσετε να επισκεφθείτε το ιστολόγιό μου Grieving Maman. Στο ιστολόγιό μου, μοιράζομαι την εμπειρία μας με τη ΔΕΠΥ, αλλά και τις προσωπικές μου απόψεις για τις οικογένειες με ειδικές ανάγκες, το πένθος, το τραύμα και την κατάθλιψη, ενώ παράλληλα υποστηρίζω ο ένας τον άλλον σε δύσκολες στιγμές.