Είστε έτοιμοι να πετάξετε σήμερα; Η ανθρώπινη πλευρά της επιχειρησιακής ετοιμότητας

Πριν από κάθε πτήση, υπάρχει μια εκπληκτική προετοιμασία που απαιτείται για να διασφαλιστεί ότι όλα είναι έτοιμα. Ελέγχουμε το αεροσκάφος, τον καιρό, τη διαδρομή, τα αεροδρόμια και όλες τις μικρές λεπτομέρειες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά μεταξύ μιας ευχάριστης πτήσης και μιας δύσκολης.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο μέρος αυτής της προετοιμασίας που πιστεύω ότι αξίζει εξίσου μεγάλη προσοχή: είμαστε εμείς, ως πιλότοι, πραγματικά έτοιμοι για την πτήση που πρόκειται να αναλάβουμε;

Ακούγεται σαν μια απλή ερώτηση, αλλά όσο περισσότερο τη σκέφτομαι, τόσο πιο ενδιαφέρουσα γίνεται. Έχουμε πολύ δομημένους τρόπους για να ελέγχουμε ότι ένα αεροσκάφος είναι έτοιμο να πετάξει. Το να κατανοήσουμε αν το άτομο που το πετάει είναι ψυχικά έτοιμο να αντιμετωπίσει ό,τι συμβεί εκείνη την ημέρα είναι μια μάλλον διαφορετική πρόκληση.

Η προετοιμασία πίσω από μια πτήση ρουτίνας

Αν σχεδιάζω μια πτήση εκτός της συνήθους περιοχής μου, γενικά θα ξεκινήσω την προετοιμασία από το προηγούμενο βράδυ. Θα εξετάσω τον καιρό, τη διαδρομή, τα αεροδρόμια που αναμένω να χρησιμοποιήσω και τις συνθήκες που ενδέχεται να συναντήσω στην πορεία. Ανάλογα με την πτήση, μπορεί επίσης να υπάρχει ένα σχέδιο πτήσης που πρέπει να καταθέσω και διάφορες απαιτήσεις εναέριου χώρου που πρέπει να λάβω υπόψη.

Πρέπει να σκεφτείτε πολύ περισσότερα από το να φτάσετε απλώς από το σημείο Α στο σημείο Β. Ποιο είναι το μήκος και τα υψόμετρα των διαδρόμων προσγείωσης-απογείωσης στον προορισμό σας; Ποιες διαδικασίες ισχύουν για τα κυκλώματα προσγείωσης-απογείωσης; Υπάρχουν NOTAM που επηρεάζουν τα αεροδρόμια ή τον εναέριο χώρο που θα χρησιμοποιήσετε; Υπάρχουν διαθέσιμα καύσιμα εκεί που σκοπεύετε να προσγειωθείτε; Ποιες είναι οι συχνότητες, οι παράμετροι εδάφους και οι πιθανές εναλλακτικές λύσεις σε περίπτωση αλλαγής κάτι;

Ο καιρός προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο. Θα εξετάσω τις τρέχουσες αναφορές, συμπεριλαμβανομένων των METAR, και τις προβλέψεις, συμπεριλαμβανομένων των TAF, εξετάζοντας τους ανέμους, τα ανώτατα όρια, την ορατότητα και οποιεσδήποτε εξελισσόμενες συνθήκες που μπορεί να επηρεάσουν το ταξίδι. Για μεγαλύτερες πτήσεις θα λάβω επίσης υπόψη μου τους εκτιμώμενους χρόνους κατά τη διαδρομή, την κατανάλωση καυσίμου, τα κατάλληλα υψόμετρα και τα εναλλακτικά αεροδρόμια.

Πολλές από αυτές τις πληροφορίες καταλήγουν στο kneeboard μου ή στην ηλεκτρονική μου τσάντα πτήσης. Αν χρειαστεί να αλλάξω κατεύθυνση, δεν θέλω να ανακαλύπτω τα πάντα για ένα άγνωστο αεροδρόμιο για πρώτη φορά ενώ ήδη πετάω προς αυτό. Όλος αυτός ο σχεδιασμός έχει έναν σημαντικό σκοπό πέρα ​​από το να γνωρίζεις απλώς πού πηγαίνεις. Μειώνει την αβεβαιότητα, εξαλείφει τις περιττές αποφάσεις και σας βοηθά να διαχειριστείτε τον φόρτο εργασίας που διαφορετικά θα μπορούσε να προκύψει ενώ βρίσκεστε στον αέρα.

Έπειτα, υπάρχει και το ίδιο το αεροσκάφος. Πριν επιβιβαστώ, περπατάω τριγύρω ελέγχοντας την κατάσταση του αεροπλάνου, επιθεωρώντας πράγματα όπως τις επιφάνειες ελέγχου, τα ελαστικά, την προπέλα, τις εισαγωγές αέρα, το λάδι και το καύσιμο. Αν κάποιος έχει γεμίσει τις δεξαμενές μου, δεν υποθέτω απλώς ότι όλα είναι σωστά επειδή μου είπε ότι η δουλειά τελείωσε. Ελέγχω μόνος μου τα καύσιμα.

Μόλις μπείτε μέσα, υπάρχουν περισσότεροι έλεγχοι, συμπεριλαμβανομένου του λειτουργικού συστήματος του κινητήρα και των ελέγχων συστημάτων και διαμόρφωσης πριν από την απογείωση. Είναι μια πολύ πειθαρχημένη διαδικασία, και για καλό λόγο. Σκεφτείτε πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζουμε τα αυτοκίνητά μας. Μπορεί να οδηγούμε χιλιάδες χιλιόμετρα μεταξύ των ραντεβού συντήρησης, ενώ ένας πιλότος επιθεωρεί κρίσιμα μέρη του αεροσκάφους πριν από κάθε πτήση.

Ωστόσο, μετά από όλη αυτή την προετοιμασία, υπάρχει ακόμα ένα σημαντικό μέρος του συστήματος που δεν μπορούμε να επιθεωρήσουμε με τον ίδιο τρόπο.

Τι γίνεται με τον πιλότο;

Οι πιλότοι έχουν ήδη ένα καθιερωμένο έλεγχο προσωπικής ετοιμότητας, γνωστό ως IMSAFE: Ασθένεια, Φάρμακα, Στρες, Αλκοόλ, Κόπωση και Συναίσθημα. Είναι ένας πρακτικός τρόπος να μας κάνει να σταματήσουμε και να σκεφτούμε αν κάτι στη σωματική ή ψυχική μας κατάσταση θα μπορούσε να επηρεάσει την ασφαλή πτήση.

Νομίζω ότι είναι ένα σημαντικό μέρος του να είσαι υπεύθυνος πιλότος. Αλλά αυτό που με ενδιαφέρει είναι το πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να κρίνεις με ακρίβεια ορισμένους από αυτούς τους παράγοντες, ειδικά όταν οι επιπτώσεις είναι ανεπαίσθητες. Αν είσαι άρρωστος για παράδειγμα, μπορεί να αναγνωρίσεις ότι κάτι δεν πάει καλά. Αν έχεις κοιμηθεί πολύ λίγο, πιθανότατα το ξέρεις. Τι γίνεται όμως με το σωρευτικό αποτέλεσμα μιας αγχωτικής εβδομάδας, ανησυχιών για την εργασία ή τα οικονομικά, μιας διαφωνίας στο σπίτι ή απλώς του να έχεις πάρα πολλά πράγματα που ανταγωνίζονται για την προσοχή σου;

Μπορεί να έχετε συνηθίσει απόλυτα να λειτουργείτε υπό αυτές τις συνθήκες. Στην πραγματικότητα, μπορεί να έχουν γίνει τόσο φυσιολογικές που δεν παρατηρείτε πραγματικά πόση ψυχική ενέργεια καταναλώνουν.

Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι ανησυχίες δεν εξαφανίζονται απαραίτητα όταν ανεβαίνετε στο πιλοτήριο. Μπορεί να επικεντρώνεστε στην πλοήγηση ή να ακούτε τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας, ενώ κάποιο μέρος της προσοχής σας εξακολουθεί να είναι απασχολημένο με κάτι άσχετο με την πτήση. Δεν είναι απαραίτητα αρκετό για να προκαλέσει ένα προφανές λάθος, αλλά μπορεί να μειώσει τη χωρητικότητα που έχετε διαθέσιμη όταν συμβεί κάτι απροσδόκητο.

Και εκεί πιστεύω ότι η ετοιμότητα αποκτά ιδιαίτερα ενδιαφέρον.

Μια πτήση μπορεί να είναι εντελώς ρουτίνα μέχρι να αντιμετωπίσετε επιδεινούμενο καιρό, ένα άγνωστο αεροδρόμιο, μια αλλαγή στις οδηγίες ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας ή ένα πρόβλημα εξοπλισμού. Ξαφνικά πρέπει να επεξεργαστείτε νέες πληροφορίες, να αναθεωρήσετε τις προσδοκίες σας και να λάβετε αποφάσεις ενώ συνεχίζετε να πετάτε το αεροσκάφος.

Ως πιλότοι, εκπαιδευόμαστε για να χειριζόμαστε αυτές τις καταστάσεις. Αλλά η ικανότητά μας να τις διαχειριζόμαστε μπορεί επίσης να εξαρτηθεί από το τι φέρνουμε στο πιλοτήριο εκείνη την ημέρα.

Το να είσαι κατάλληλος δεν είναι πάντα το ίδιο με το να είσαι έτοιμος

Υπάρχει μια άλλη διάκριση που αξίζει να ληφθεί υπόψη. Ένας πιλότος μπορεί να είναι νομικά καταρτισμένος, να έχει τις κατάλληλες άδειες και έγγραφα, και παρόλα αυτά να έχει βάσιμους λόγους να επανεξετάσει μια συγκεκριμένη πτήση.

Η εμπειρία και η πρόσφατη εξάσκηση έχουν σημασία. Αν δεν έχω πετάξει για κάποιο χρονικό διάστημα, ξέρω ότι θα προσεγγίσω ορισμένα πράγματα διαφορετικά από ό,τι αν πετούσα τακτικά. Το ίδιο ισχύει και όταν επιχειρώ σε κάποιο άγνωστο μέρος ή αντιμετωπίζω συνθήκες που είναι πιο κοντά στα όρια της προσωπικής μου εμπειρίας.

Θυμάμαι όταν ξεκινούσα, πόσο στενά παρακολουθούσα τα METAR και ιδιαίτερα τους ανέμους. Μια πρόγνωση που μπορεί να αφορά έναν σχετικά άπειρο πιλότο μπορεί να είναι απόλυτα διαχειρίσιμη για κάποιον με πολύ μεγαλύτερη εμπειρία. Αυτή η αυτοπεποίθηση αναπτύσσεται μέσω της εκπαίδευσης και της εξάσκησης, αλλά εξαρτάται επίσης από το να γνωρίζεις τους δικούς σου περιορισμούς.

Η αυτοπεποίθηση από μόνη της είναι ενδιαφέρουσα, επειδή μπορεί να μας βοηθήσει να αποδώσουμε, αλλά μπορεί επίσης να λειτουργήσει εναντίον μας αν δεσμευτούμε υπερβολικά σε μια απόφαση που έχουμε ήδη πάρει. Ίσως υποτίθεται ότι πρέπει να βρίσκεστε κάπου μια συγκεκριμένη ώρα. Ίσως έχετε αφιερώσει ώρες προετοιμάζοντας την πτήση, οι επιβάτες περιμένουν να φύγουν ή έχετε ήδη αναδιατάξει την ημέρα σας για να την πραγματοποιήσετε. Είναι εύκολο να καταλάβουμε πώς αυτές οι πιέσεις μπορεί να επηρεάσουν την κρίση σας, ακόμα και όταν τίποτα δεν σας αναγκάζει να απογειωθείτε.

Ένα από τα πιο σημαντικά ερωτήματα που μπορούμε να θέσουμε στον εαυτό μας είναι αν επιλέγουμε να πετάξουμε επειδή είμαστε πραγματικά έτοιμοι για τις συνθήκες και τις απαιτήσεις που μας περιμένουν ή επειδή έχουμε δεσμευτεί να ολοκληρώσουμε το ταξίδι.

Το να είσαι κατάλληλος για πτήση και το να είσαι έτοιμος για τη συγκεκριμένη πτήση δεν είναι απαραίτητα το ίδιο πράγμα.

Αυτή η διάκριση μας επαναφέρει επίσης στις γνωστικές απαιτήσεις της αεροπορίας. Η διαθέσιμη προσοχή ενός πιλότου δεν είναι απεριόριστη, ούτε και ο χρόνος που είναι διαθέσιμος για τη λήψη κάθε απόφασης. Όσο περισσότεροι ψυχικοί πόροι είναι ήδη κατειλημμένοι, τόσο λιγότερη ευελιξία μπορεί να υπάρχει όταν αλλάζει η κατάσταση.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή οι πτήσεις απαιτούν περισσότερα από την απλή εκτέλεση γνωστών διαδικασιών. Πρέπει να παρακολουθούμε, να προβλέπουμε, να επικοινωνούμε και μερικές φορές να αναδιοργανώνουμε πλήρως αυτό που κάνουμε καθώς νέες πληροφορίες γίνονται διαθέσιμες. Ακόμα και μια καλά σχεδιασμένη πτήση μπορεί να αλλάξει εκπληκτικά γρήγορα.

Θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε καλύτερα τη γνωστική ετοιμότητα;

Ένας τομέας που βρίσκω ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι το κατά πόσον μπορούμε να προσθέσουμε περισσότερες αντικειμενικές πληροφορίες στον τρόπο που κατανοούμε τη δική μας γνωστική απόδοση.

Ήδη μετράμε τόσες πολλές πτυχές της κατάστασης ενός αεροσκάφους. Παρακολουθούμε τα καύσιμα, την απόδοση του κινητήρα, τα ηλεκτρικά συστήματα και κάθε είδους άλλες μεταβλητές, επειδή η κατοχή αξιόπιστων πληροφοριών μας βοηθά να λαμβάνουμε καλύτερες αποφάσεις. Φυσικά, η ανθρώπινη πλευρά της εξίσωσης είναι πολύ πιο περίπλοκη, αλλά νομίζω ότι αξίζει να διερευνήσουμε τι μπορούν να μας πουν πρόσθετες μετρήσεις.

Ένα παράδειγμα που έχω εξερευνήσει προσωπικά είναι NeuroTracker, μια εργασία αξιολόγησης και εκπαίδευσης οπτικής προσοχής που παράγει αντικειμενικές μετρήσεις απόδοσης υπό ολοένα και πιο απαιτητικές συνθήκες παρακολούθησης. NeuroTracker έχει ενσωματωθεί σε μια πρωτοβουλία εκπαίδευσης πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, ενώ ξεχωριστή έρευνα στην αεροπορία που περιλαμβάνει προσομοιωμένες και ζωντανές πτήσεις τζετ έχει χρησιμοποιήσει την εργασία για να διερευνήσει το γνωστικό φόρτο εργασίας που σχετίζεται με την πτήση. Παρόμοια ερωτήματα σχετικά με την κατανόηση των δυνατοτήτων του ατόμου που χειρίζεται πολύπλοκο εξοπλισμό διερευνώνται επίσης στην στρατιωτική επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Για την αεροπορία, αυτό που με ενδιαφέρει είναι τι θα έκανε μια αξιολόγηση γνωστικής ετοιμότητας πραγματικά χρήσιμη για τους πιλότους. Θα έπρεπε να είναι αρκετά πρακτική ώστε να πραγματοποιείται τακτικά, να παρέχει αξιόπιστα αποτελέσματα σε επαναλαμβανόμενες αξιολογήσεις και να καθιστά αρκετά εύκολη την κατανόηση σημαντικών αλλαγών στην ατομική απόδοση. Το πιο σημαντικό, αυτές οι αλλαγές θα έπρεπε να μας λένε κάτι χρήσιμο σχετικά με τις γνωστικές απαιτήσεις που βιώνουμε πραγματικά όταν πετάμε.

Ενδιαφέρομαι επίσης για τις μακροπρόθεσμες δυνατότητες. Πέρα από την κατανόηση της απόδοσής μας σήμερα, θα μπορούσε η τακτική αξιολόγηση και η δομημένη γνωστική εκπαίδευση να μας βοηθήσουν να μάθουμε περισσότερα για τις ατομικές μας δυνατότητες και πώς αυτές αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου; Είναι ένας ενδιαφέρων τομέας προς διερεύνηση, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη πόσα επενδύει ήδη η αεροπορία στη διατήρηση της τεχνικής επάρκειας.

Υπάρχει μια ευρύτερη αρχή εδώ που υπερβαίνει οποιαδήποτε μεμονωμένη τεχνολογία. Όσο καλύτερα κατανοούμε τη δική μας απόδοση, τόσο καλύτερα εξοπλισμένοι μπορούμε να είμαστε για να αναγνωρίσουμε πότε κάτι χρήζει προσοχής, είτε αυτό είναι κόπωση, άγχος, ανεπαρκής πρόσφατη εξάσκηση είτε απλώς μια πτήση που είναι πιο απαιτητική από ό,τι είμαστε προετοιμασμένοι.

Η Απόφαση Πριν την Απογείωση

Οι περισσότερες πτήσεις, ιδιαίτερα στη γενική αεροπορία, έχουν σκοπό να είναι ευχάριστες. Αυτός είναι σίγουρα ένας από τους λόγους που πετάω. Αφιερώνουμε χρόνο στην προετοιμασία επειδή θέλουμε η εμπειρία να είναι ασφαλής, διαχειρίσιμη και ικανοποιητική, όχι επειδή περιμένουμε κάτι να πάει στραβά κάθε φορά που αφήνουμε το έδαφος.

Αλλά η αεροπορία έχει έναν τρόπο να μας υπενθυμίζει ότι ακόμη και οικείες καταστάσεις μπορούν να αλλάξουν. Ο καιρός αλλάζει, η κυκλοφορία εμφανίζεται εκεί που δεν το περιμέναμε, τα σχέδια τροποποιούνται και περιστασιακά ο εξοπλισμός δεν συμπεριφέρεται όπως θα έπρεπε.

Γι' αυτόν τον λόγο πιστεύω ότι η αξιολόγηση της δικής μας ετοιμότητας αξίζει την ίδια σοβαρή προσοχή που δίνουμε στο αεροσκάφος και στο σχέδιο πτήσης.

Πριν μπείτε στο πιλοτήριο, αξίζει να θέσετε μερικές δύσκολες ερωτήσεις. Έχω ξεκουραστεί σωστά; Μήπως κάτι απασχολεί την προσοχή μου; Έχω διατηρήσει την απαιτούμενη επάρκεια για αυτές τις συνθήκες; Είμαι άνετος με τον φόρτο εργασίας που μπορεί να συνεπάγεται αυτή η πτήση; Και ίσως το πιο σημαντικό, είμαι προετοιμασμένος να αλλάξω τα σχέδιά μου ή να παραμείνω στο έδαφος αν οι απαντήσεις υποδηλώνουν ότι πρέπει; Υπάρχει μια παλιά παροιμία μεταξύ των πιλότων που πάντα μου άρεσε: οι απογειώσεις είναι προαιρετικές, οι προσγειώσεις όχι.

Αφιερώνουμε πολύ χρόνο για να βεβαιωθούμε ότι το αεροσκάφος είναι έτοιμο για απογείωση. Θα πρέπει να είμαστε εξίσου προσεκτικοί στο να κατανοήσουμε αν είμαστε έτοιμοι να το πετάξουμε, επειδή μια ασφαλής πτήση ξεκινά με την κατάσταση και την κρίση του ατόμου που παίρνει την απόφαση να φύγει.

‍