Καλώς ορίσατε στις Υπηρεσίες Έρευνας και Στρατηγικής στους σημερινούς γρήγορους ρυθμούς.
Όλοι είναι εξοικειωμένοι με την ιδέα της επαγγελματικής εξουθένωσης, ωστόσο για δεκαετίες έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα όσον αφορά την ψυχική υγεία στον χώρο εργασίας. Αυτό συμβαίνει επειδή έχουν υπάρξει περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες ακαδημαϊκής συζήτησης σχετικά με το εάν η επαγγελματική εξουθένωση είναι στην πραγματικότητα κάτι πραγματικό. Η κριτική επιτροπή τελικά κατέληξε σε ομόφωνη απόφαση στην 11η έκδοση της Διεθνούς Ταξινόμησης Νοσημάτων, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η επαγγελματική εξουθένωση είναι ένα χρόνιο σύνδρομο στρες στον χώρο εργασίας που μπορεί να διαγνωστεί κλινικά. Εδώ θα εξετάσουμε στοιχεία για το τι είναι η επαγγελματική εξουθένωση, πόσο επηρεάζει την εργασιακή ζωή του 21ου αιώνα και γιατί βρίσκεται σε άνοδο.
Για πολύ καιρό, ακόμη και η ιδέα της «εξουθένωσης» επικρίνονταν λανθασμένα, σαν να επρόκειτο για κάποιο είδος πάθησης που επινοήθηκε από χίπις και millennials που επιθυμούν μεγαλύτερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Αυτό απέχει πολύ από την αλήθεια. Για παράδειγμα, όσον αφορά τους καθημερινούς εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης, μια μεγάλη έρευνα στις ΗΠΑ αποκάλυψε ότι το 23% των εργαζομένων ανέφερε ότι αισθάνεται εξουθένωση στην εργασία πολύ συχνά ή πάντα, και το 63% των συμμετεχόντων δήλωσαν ότι το βιώνουν μερικές φορές. Η πραγματικότητα είναι ότι γίνεται εκπληκτικά συνηθισμένο, οπότε ας εμβαθύνουμε στο τι είναι στην πραγματικότητα.
Αναγνωρισμένο για πρώτη φορά ως επίσημη ιατρική διάγνωση, αυτό το σύνδρομο που καθορίζεται από την καριέρα χαρακτηρίζεται από τρία κύρια συμπτώματα, όλα ειδικά για επαγγελματικά πλαίσια.
1) Αισθήματα εξάντλησης ή εξάντλησης της ενέργειας – ουσιαστικά χρόνια κόπωση που δεν υποχωρεί μέχρι να επιλυθούν τα προβλήματα που προκαλούν την επαγγελματική εξουθένωση.
2) Αυξημένη αρνητικότητα, ασυμφωνία ή ψυχική απόσταση από την εργασία κάποιου – αυτό θα μπορούσε να οφείλεται σε έλλειψη νοήματος, αμφισβήτηση του σκοπού ή γενική αδιαφορία για την επαγγελματική ζωή σε καθημερινή βάση.
3) Μειωμένη επαγγελματική αποτελεσματικότητα – το άγχος, η κόπωση και το αυξανόμενο αίσθημα απομόνωσης μπορούν να δυσκολέψουν πολύ την εστίαση στην εργασία ή να προκαλέσουν μια διαρκή κατάσταση υπερφόρτωσης από καθημερινές ή εβδομαδιαίες εργασίες και έργα.
Το κλειδί είναι ότι κανένα από αυτά τα συμπτώματα δεν συμβαίνει από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά μάλλον πρόκειται για επιπτώσεις που συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου και πηγάζουν από μια ανισορροπημένη επαγγελματική ζωή.
Πέρα από αυτά τα συμπτώματα, οι τύποι ανθρώπων που είναι πιο πιθανό να υποκύψουν στην επαγγελματική εξουθένωση εμπίπτουν σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη ομάδα είναι άτομα που εργάζονται σε θέσεις εργασίας που επικεντρώνονται στην παροχή υπηρεσιών, όπως νοσηλευτές, κοινωνικοί λειτουργοί, πυροσβέστες κ.λπ. Αυτοί οι εργαζόμενοι μπορεί να βιώσουν το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης λόγω της ενσυναίσθησης για τους αγώνες των ανθρώπων που υπηρετούν, αλλά με τρόπο που μοιάζει με συνεχή συναισθηματική υπερφόρτωση - φροντίζουν τους άλλους, αλλά τείνουν να μένουν εκτός για την υποστήριξη που χρειάζονται.
Η δεύτερη ομάδα αποτελείται από άτομα που εργάζονται σε διαρκώς απαιτητικές ή πιεστικές εργασίες, χωρίς αρκετό χρόνο για σωστή σωματική ή ψυχική ανάρρωση.
Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν άνθρωποι που αντιπαθούν τη δουλειά τους απλώς και μόνο λόγω της σκληρής δουλειάς, ωστόσο η «εργασία με σκοπό» — δηλαδή η εργασία που οι άνθρωποι αγαπούν και για την οποία νιώθουν πάθος — είναι στην πραγματικότητα μία από τις κύριες αιτίες της επαγγελματικής εξουθένωσης.
Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη, αυτός ο τύπος εργασίας μπορεί να δημιουργήσει μια μορφή εμμονικού πάθους, το οποίο οδηγεί σε συγκρούσεις στην εργασία και την προσωπική ζωή. Μια καναδική μελέτη διαπίστωσε ότι οι εργαζόμενοι που καθοδηγούνται από σκοπό είναι στην πραγματικότητα περισσότερο αγχωμένοι και έχουν χαμηλότερες βαθμολογίες στην ευημερία και την ανθεκτικότητα από τους υπόλοιπους από εμάς. Ο καθηγητής οργανωσιακής συμπεριφοράς, David Whiteside, εξήγησε ότι «παρά τα σαφή οφέλη του να αισθάνεστε ουσιαστικά συνδεδεμένοι με την εργασία σας, τα δεδομένα μας υποδηλώνουν ότι συχνά υπάρχουν πραγματικές και άγνωστες επιπλοκές της εργασίας που καθοδηγείται από σκοπό στην υγεία των εργαζομένων, οι οποίες μπορούν να σχετίζονται με την εμπειρία της επαγγελματικής εξουθένωσης μακροπρόθεσμα».
Αυτή η αντίληψη, ότι το είδος των ανθρώπων που ομολογούν ότι αγαπούν τη δουλειά τους, είναι στην πραγματικότητα πιο επιρρεπείς στην επαγγελματική εξουθένωση, είναι μια έκπληξη. Και επειδή έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι ισχύει το αντίθετο, οι άνθρωποι συνήθως δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν ποιος πραγματικά κινδυνεύει από επαγγελματική εξουθένωση, ακόμα και όταν αυτό το άτομο είναι ο εαυτός τους.
Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, ο βασικός υποκείμενος παράγοντας που προκαλεί επαγγελματική εξουθένωση σχεδόν σε όλους είναι κάποιο επίπεδο σοβαρότητας προς το παρατεταμένο στρες. Δυστυχώς, το εργασιακό στρες στον 21ο αιώνα έχει σημειώσει σημαντική αύξηση - ένας παράγοντας για τον οποίο η επαγγελματική εξουθένωση βρίσκεται σε άνοδο.
Πολυάριθμες μελέτες δείχνουν ότι το εργασιακό άγχος στη Βόρεια Αμερική είναι εύκολα η κύρια πηγή άγχους στη ζωή των ενηλίκων. Το πιο σημαντικό είναι ότι δείχνουν περαιτέρω ότι το εργασιακό άγχος έχει αυξηθεί προοδευτικά τις τελευταίες δεκαετίες. Ένας παράγοντας είναι απλώς η τάση προς έναν συνεχώς αυξανόμενο αριθμό ωρών εργασίας - σύμφωνα με μια μελέτη του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, σήμερα οι Αμερικανοί εργάζονται το ισοδύναμο τριών επιπλέον μηνών περισσότερο ετησίως από ό,τι οι Γερμανοί!
Ενώ η ασφάλεια της εργασίας έχει επίσης μειωθεί σταθερά, η ψηφιακή εποχή έχει φέρει ένα νέο είδος πίεσης 24/7 μέσω μιας συνεχώς συνδεδεμένης εργασιακής κουλτούρας. Η Amy Blankson, ιδρύτρια και διευθύνουσα σύμβουλος της Positive Digital Culture, εξήγησε αυτό το φαινόμενο: «Στην κουλτούρα μας που είναι πάντα ενεργή, παλεύουμε με τα ψηφιακά όρια. Περισσότερο από το 50% των εργαζομένων στις ΗΠΑ αισθάνονται ότι πρέπει να ελέγχουν το email τους μετά τις 11 μ.μ. για να συμβαδίζουν με την εργασία τους. Ως αποτέλεσμα, η επαγγελματική εξουθένωση αυξάνεται και η αφοσίωση μειώνεται».
Τα ακόλουθα στατιστικά στοιχεία παρέχουν μια γενική εικόνα της σημασίας των παραγόντων στρες στο σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον.
Δεν πρόκειται μόνο για έρευνες – αυτά τα στατιστικά στοιχεία έχουν συσχετιστεί με μια σχετική αύξηση στα ποσοστά καρδιακής προσβολής, υπέρτασης και άλλων φυσιολογικών διαταραχών. Σε απόδειξη αυτού, πολιτείες όπως η Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες αναγνωρίζουν πλέον ότι οποιοσδήποτε αστυνομικός που υφίσταται στεφανιαία νόσο (οποιαδήποτε στιγμή), θεωρείται αυτόματα ότι έχει τραυματισμό που σχετίζεται με την εργασία και αποζημιώνεται ως τέτοιος.
Είτε μας αρέσει είτε όχι, το συμπέρασμα είναι ότι τα εργασιακά περιβάλλοντα και οι τρόποι ζωής του 21ου αιώνα γίνονται ολοένα και πιο ευνοϊκά για τον κίνδυνο επαγγελματικής εξουθένωσης.
Λόγω της αυξανόμενης πίεσης στον σύγχρονο χώρο εργασίας, οι απουσίες από την εργασία που προκαλούνται από το άγχος έχουν κλιμακωθεί με αξιοσημείωτους ρυθμούς τις τελευταίες δύο με τρεις δεκαετίες. Για παράδειγμα, μια μελέτη σε 300 εταιρείες διαπίστωσε ότι ο αριθμός των εργαζομένων που δηλώνουν άρρωστοι τριπλασιάστηκε από το 1996 έως το 2000. Πάνω από τις μισές εργάσιμες ημέρες που χάνονται ετησίως στις ΗΠΑ λόγω απουσιών σχετίζονται με το άγχος. Το καθαρό αποτέλεσμα είναι ότι περίπου 1 εκατομμύριο εργαζόμενοι απουσιάζουν κάθε μέρα λόγω άγχους, προκαλώντας απώλειες για τις μεγαλύτερες εταιρείες που υπερβαίνουν τα 3,5 εκατομμύρια δολάρια ανά εταιρεία, ετησίως.
Ένας κρίσιμος παράγοντας εδώ είναι ότι όταν απουσιάζουν βασικοί υπάλληλοι, αυτό προκαλεί άγχος και πιέσεις στους εργαζόμενους που δυσκολεύονται να καλύψουν τους ρόλους τους, είτε λόγω έλλειψης δεξιοτήτων ή γνώσεων, είτε απλώς λόγω του επιπλέον φόρτου εργασίας. Αυτό διακινδυνεύει αυτό που είναι γνωστό ως φαινόμενο ντόμινο, όπου η επαγγελματική εξουθένωση μπορεί να έχει επακόλουθες επιπτώσεις σε όλο το εργατικό δυναμικό μιας εταιρείας με την πάροδο του χρόνου.
Ωστόσο, το κύριο κόστος του προσωπικού που υποφέρει από επαγγελματική εξουθένωση είναι αναμφίβολα η μειωμένη αποτελεσματικότητά του στην εργασία του. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που είναι πολύ δύσκολο να εκτιμηθεί, αλλά ένας αυξανόμενος αριθμός εταιρειών εταιρικής ευεξίας αναφέρεται σε αυτό το πρόβλημα ως «παρουσία» - ο εργαζόμενος βρίσκεται στην εργασία του, αλλά η παραγωγικότητά του είναι χαμηλή, ο κίνδυνος να κάνει λάθη είναι υψηλός και μπορεί να αποτελέσει πηγή ηθικού για τους συναδέλφους του. Πρόκειται για ένα κόστος που βασίζεται στην αθέτηση, αλλά μπορεί να είναι τεράστιο και, κατά συνέπεια, το φοβούνται οι περισσότερες μεγάλες εταιρείες.
Το Forbes συνόψισε το καθαρό κόστος για τις αμερικανικές εταιρείες ως εξής.
Για ένα πρόβλημα που βρίσκεται σε έξαρση, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αντιμετώπιση της πρόκλησης της διαχείρισης και της πρόληψης της επαγγελματικής εξουθένωσης πρέπει να αποτελεί μείζον μέλημα για κάθε σύγχρονη εταιρεία.
Αν πιστεύετε ότι βιώνετε προσωπικά άγχος που σχετίζεται με την καριέρα σας, τότε μπορείτε να συμμετάσχετε στην «Έρευνα για το Άγχος στον Χώρο Εργασίας» του Αμερικανικού Ινστιτούτου Άγχους κάνοντας κλικ εδώ. Αυτή η έρευνα αναπτύχθηκε για να παρέχει ένα απλό μέτρο ελέγχου για να προσδιοριστεί εάν απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση με πιο ολοκληρωμένες αξιολογήσεις.
Αν θέλετε να μάθετε πώς μια νέα κουλτούρα ευεξίας των εργαζομένων αναδεικνύεται για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της επαγγελματικής εξουθένωσης, τότε διαβάστε αυτό το ιστολόγιο.
Πώς βελτιώνετε την ευεξία των εργαζομένων;
Ή, αν απλώς θέλετε να κατανοήσετε το γενικό άγχος και πώς να το διαχειριστείτε, τότε ρίξτε μια ματιά και σε αυτό το πρόσφατο ιστολόγιο Expert's Corner,
Στρες. Τι είναι και τι μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό;
Καλώς ορίσατε στις Υπηρεσίες Έρευνας και Στρατηγικής στους σημερινούς γρήγορους ρυθμούς.
Η γνωστική αποκατάσταση σπάνια ακολουθεί μια ευθεία πορεία. Αυτό το άρθρο εξηγεί γιατί η απόδοση μπορεί προσωρινά να μειωθεί πριν βελτιωθεί, καθώς ο εγκέφαλος επαναβαθμονομείται και σταθεροποιείται υπό τις μεταβαλλόμενες γνωστικές απαιτήσεις.
Η γνωστική κόπωση και η νοητική βραδύτητα συχνά συγχέονται με το ίδιο πράγμα. Αυτός ο οδηγός εξηγεί πώς η μειωμένη νοητική αντοχή διαφέρει από την πιο αργή επεξεργασία — και γιατί η ανάρρωση μπορεί να τις επηρεάσει διαφορετικά.
Η ξεκούραση μπορεί να βοηθήσει στην γνωστική αποκατάσταση, αλλά η συγκέντρωση δεν επιστρέφει πάντα αμέσως. Αυτό το άρθρο εξηγεί γιατί διαφορετικά γνωστικά συστήματα ανακάμπτουν με διαφορετικές ταχύτητες και γιατί η βελτίωση συχνά εκτυλίσσεται σταδιακά.
NeuroTracker είναι ένα από τα πιο ευρέως ερευνημένα συστήματα γνωστικής εκπαίδευσης, που χρησιμοποιείται σε αθλήματα υψηλού επιπέδου, στρατιωτικούς και σε περιβάλλοντα ανθρώπινης απόδοσης παγκοσμίως. Βασισμένο σε 20 χρόνια έρευνας στη νευροεπιστήμη.
.png)