Καλώς ορίσατε στις Υπηρεσίες Έρευνας και Στρατηγικής στους σημερινούς γρήγορους ρυθμούς.
Μια ομάδα ερευνητών στην Ιατρική Σχολή Icahn στο Mount Sinai δημοσίευσε πρόσφατα ένα ηλεκτρονικό περιοδικό στο Translational Psychiatry, αποκαλύπτοντας τα ευρήματά τους σε μια μελέτη που παρατήρησε τη διπολική διαταραχή. Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι φυσικές αλλαγές στην καλωδίωση του εγκεφάλου μπορούν τελικά να βοηθήσουν ασθενείς που είναι γενετικά εκτεθειμένοι σε υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης διπολικής διαταραχής να εμφανίσουν την ασθένεια. Τα ευρήματα της μελέτης μπορεί ενδεχομένως να έχουν αποκαλύψει νέους δρόμους για τους ερευνητές ώστε να συνεχίσουν να διερευνούν, από διαφορετικές οπτικές γωνίες, τους τρόπους με τους οποίους ο εγκέφαλος μπορεί ο ίδιος να αποτρέψει την έκφραση της νόσου (που αναφέρεται επίσης ως ανθεκτικότητα). Αυτό δίνει στους ερευνητές την ελπίδα ότι η περαιτέρω διερεύνηση θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάπτυξη καλύτερων θεραπειών για τη διαταραχή.
Η διπολική διαταραχή χαρακτηρίζεται ως μανιοκαταθλιπτική ασθένεια. Είναι μια διαταραχή του εγκεφάλου που οδηγεί σε ακραίες διακυμάνσεις στη διάθεση, τα επίπεδα δραστηριότητας, την ενέργεια του ασθενούς, καθώς και στην ικανότητα ολοκλήρωσης καθημερινών εργασιών. Η διπολική διαταραχή είναι έντονα κληρονομική. Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα με αδελφό, γονέα ή παππού που πάσχουν από τη νόσο έχουν πολύ υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν τη διαταραχή, σε σύγκριση με εκείνα που δεν έχουν οικογενειακό ιστορικό.
Αυτή η μελέτη, με τη χρήση λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας (MRI), χαρτογράφησε το μοτίβο συνδεσιμότητας του εγκεφάλου 3 ομάδων ατόμων: υγιή άτομα (μη συγγενικά), ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με διπολική διαταραχή και αδέλφια ασθενών με διπολική διαταραχή που δεν ανέπτυξαν την ασθένεια (ανθεκτικοί ασθενείς). Ο εγκέφαλος κάθε ομάδας υποβλήθηκε σε σάρωση ενώ της ζητήθηκε να εκτελέσει μια μη συναισθηματική και συναισθηματική εργασία - καθεμία από τις οποίες αξιοποιούσε διαφορετικές πτυχές της λειτουργίας του εγκεφάλου, που είναι κοινώς γνωστό ότι επηρεάζονται από τη διπολική διαταραχή. Τα ανθεκτικά αδέλφια, καθώς και οι ασθενείς με διπολική διαταραχή, εμφάνισαν παρόμοιες ανωμαλίες στο δίκτυο συνδεσιμότητας συναισθηματικής επεξεργασίας του εγκεφάλου. Επιπλέον, οι ανθεκτικοί ασθενείς εμφάνισαν περαιτέρω αλλαγές στην καλωδίωση του εγκεφάλου εντός των εν λόγω δικτύων.
Η Σοφία Φράγκου, MD, PhD, Καθηγήτρια Ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή Icahn Sinai στο Όρος Σινάι και συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε: «Η ικανότητα των αδελφών να επανασυνδέουν τα εγκεφαλικά τους δίκτυα σημαίνει ότι έχουν προσαρμοστική νευροπλαστικότητα που μπορεί να τα βοηθήσει να αποφύγουν την ασθένεια, παρόλο που εξακολουθούν να φέρουν το γενετικό ουλή της διπολικής διαταραχής όταν επεξεργάζονται συναισθηματικές πληροφορίες». Η Δρ. Σοφία Φράγκου συνεχίζει την έρευνα χρησιμοποιώντας τα ίδια νευροαπεικόνιση συστήματα για να μελετήσει τις διαφορές στην καλωδίωση του εγκεφάλου και πώς αυτό θα μπορούσε είτε να μειώσει είτε να αυξήσει την πιθανότητα ενός ασθενούς να αναπτύξει προβλήματα ψυχικής υγείας.
Η έρευνα της Δρ. Φράγκου μπόρεσε να επιβεβαιώσει ότι το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής ασθένειας αποτελεί τον μεγαλύτερο παράγοντα κινδύνου για τους ασθενείς. Συνεχίζει να επικεντρώνεται στο γεγονός ότι η πλειονότητα των ασθενών με προδιάθεση παραμένουν υγιείς και αναζητά απαντήσεις ως προς το γιατί. Η Δρ. Φράγκου λέει, απαντώντας στα ευρήματα της μελέτης, «Η αναζήτηση βιολογικών μηχανισμών που μπορούν να προστατεύσουν από ασθένειες ανοίγει μια εντελώς νέα κατεύθυνση για την ανάπτυξη θεραπειών. Η έρευνά μας θα πρέπει να δώσει στους ανθρώπους ελπίδα ότι παρόλο που η ψυχική ασθένεια είναι κληρονομική, είναι δυνατόν να νικήσουμε τις πιθανότητες στο γενετικό λαχείο»
15 Ιανουαρίου 2016, 15 Ιανουαρίου. «Οι αλλαγές στη συνδεσιμότητα του εγκεφάλου προστατεύουν από την ανάπτυξη διπολικής διαταραχής». Science Daily (ιστότοπος). Ανακτήθηκε από http://www.sciencedaily.com/releases/2016/01/160105112100.htm. Πρόσβαση στις 26 Ιανουαρίου 2016.



Καλώς ορίσατε στις Υπηρεσίες Έρευνας και Στρατηγικής στους σημερινούς γρήγορους ρυθμούς.
Η προσοχή μπορεί να γίνει υπερβολικά φορτωμένη πολύ πριν νιώσει κανείς ότι είναι υπερφορτωμένη. Αυτό το άρθρο διερευνά πώς οι ημιτελείς εργασίες, οι προτεραιότητες του παρελθόντος και οι καθημερινές απαιτήσεις μπορούν να απασχολήσουν αθόρυβα την προσοχή και να διαμορφώσουν την απόδοση.
Η μακροζωία έχει ολοένα και περισσότερο να κάνει με κάτι περισσότερο από το να ζούμε περισσότερο — πρόκειται για τη διατήρηση της ικανότητας να ζούμε καλά για περισσότερο καιρό. Αυτό το άρθρο διερευνά γιατί η μακροζωία γίνεται το πρακτικό επίκεντρο της σύγχρονης υγιούς γήρανσης.
Το βιβλίο HealthSpan: Redefined, του Δρ. Sean Fletch, προσφέρει ένα σαφές και πρακτικό πλαίσιο για να σκεφτόμαστε τη μακροπρόθεσμη υγεία και την ικανότητα να ανταποκρινόμαστε στις απαιτήσεις της ζωής με την πάροδο του χρόνου.