Γωνιά των Ειδικών: Η Επιστήμη Πίσω από τα Πέναλτι των Elite

Από τον Μάικλ Κλεγκ

Ο Μικ προπόνησε δύο από τους τέσσερις γιους του στην Manchester United FC και τους άλλους δύο στην Ολυμπιακή Άρση Βαρών. Προπόνησε ενδυνάμωση και φυσική κατάσταση σε ολόκληρη την ομάδα του MUFC για 11 χρόνια, συμπεριλαμβανομένης της στενής φροντίδας του Κριστιάνο Ρονάλντο από την εγγραφή του μέχρι την ανάδειξη του ως παίκτη της χρονιάς στη FIFA. Από τότε που ίδρυσε το δικό του προπονητικό εργαστήριο, ο Μικ προπονεί κορυφαίους ποδοσφαιριστές κατ' ιδίαν, μαζί με αθλητές υψηλού επιπέδου σε μια σειρά αθλημάτων, συμπεριλαμβανομένου του Άαρον Κουκ, νούμερο 1 στο Παγκόσμιο Τάε Κβον Ντο. Πολλοί άνθρωποι έχουν την εντύπωση ότι ο πιο δύσκολος στόχος στον κόσμο του επαγγελματικού αθλητισμού είναι να χτυπήσεις ένα γήπεδο του Major League Baseball. Με τη μέση μπάλα του Major League να κινείται προς την εστία με μέση ταχύτητα 90 μίλια την ώρα, ο παίκτης έχει λίγα δευτερόλεπτα για να αξιολογήσει την κατάσταση, να προβλέψει την μπαλιά και να βασιστεί στην αντίδρασή του. Υπάρχει λίγος χρόνος για σκέψη και οι ενέργειες του ρίπτη είναι συχνά απρόβλεπτες, το χτύπημα μιας μπαλιάς στο MLB είναι σίγουρα μια πρόκληση! Από την άλλη πλευρά, μπορεί το χτύπημα μιας μπαλιάς στο MLB να συγκριθεί με αυτό της απόκρουσης ενός πέναλτι υψηλού επιπέδου, για παράδειγμα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου; Ας ρίξουμε μια ματιά.

Πέναλτι - Σχεδόν Ασταμάτητο

Όταν το εξετάσουμε σε μεγάλη κλίμακα, φαίνεται ότι τα πέναλτι μπορεί να είναι πιο εύκολο να αποκρουστούν με ακρίβεια από το να χτυπήσουμε μια γρήγορη μπάλα στο MLB, αλλά με πιο προσεκτική εξέταση γίνεται σαφές ότι, στην πραγματικότητα, τα πέναλτι σε επίπεδο Παγκοσμίου Κυπέλλου είναι σχεδόν ασταμάτητα.

Σε ένα PK, ο κίκερ έχει έναν αρκετά μεγαλύτερο στόχο να χτυπήσει – 192 τετραγωνικά πόδια φιλέ, για την ακρίβεια (που κατανέμονται σε 24 πόδια σε πλάτος και 8 πόδια σε ύψος). Αυτό είναι μεγαλύτερο από ένα κοντέινερ πλήρους μεγέθους και περισσότερο από 50 φορές μεγαλύτερο από αυτό της ζώνης κρούσης του MLB. Ωστόσο, η επιστήμη της απόκρουσης ενός πέναλτι περιορίζεται στον χρόνο, όχι τόσο στην περιοχή.

Σε έναν αγώνα επαγγελματικού ποδοσφαίρου, το μέσο πέναλτι πηγαίνει τρέχοντας προς το τέρμα με ταχύτητα 112 χιλιομέτρων την ώρα. Δεδομένου του σημείου από το οποίο πρέπει να γίνει το σουτ, αυτό σημαίνει ότι η μπάλα μπορεί να φτάσει στο τέρμα σε λιγότερο από 0,400 δευτερόλεπτα. Αυτό είναι 10% γρηγορότερο από τον χρόνο που χρειάζεται μια γρήγορη μπάλα με 90 μίλια/ώρα για να φτάσει στην εστία, δηλαδή 0,44 δευτερόλεπτα.

Δεδομένου ότι ο χρόνος που χρειάζεται για να γίνει ένα πλήρες μπλοκ επέκτασης είναι κατά μέσο όρο 0,500 δευτερόλεπτα και ο χρόνος αντίδρασης είναι κατά μέσο όρο περίπου 0,150 δευτερόλεπτα - αυτό καθιστά ένα γρήγορο σουτ κοντά στα δοκάρια του τέρματος ουσιαστικά ασταμάτητο αν αντιδράσει κανείς μετά το λάκτισμα. Η επιστήμη πίσω από την ικανότητα να σταματήσει κανείς ένα PK είναι κάτι περισσότερο από μια απλή δεξιότητα. Είναι η αντίληψη, ο χρόνος αντίδρασης, η γνωστική λειτουργία και η ικανότητα να «προβλέπει» σε ποια πλευρά του τέρματος θα γίνει το λάκτισμα. Και είτε πρόκειται για πρόβλεψη είτε για πιο απλή εικασία, αυτό μπορεί να απαντηθεί μόνο αν μπει στο μυαλό ενός τερματοφύλακα. Σε κάθε περίπτωση, η δέσμευση για απόκρουση πριν από το σημείο του λάκτισμα είναι κρίσιμη σε σχεδόν κάθε πέναλτι. Η προσπάθεια αντίδρασης μετά την εκτέλεση ενός πέναλτι θα μειώσει σημαντικά τις πιθανότητες απόκρουσης του σουτ. Όσον αφορά τα πέναλτι, οι πιθανότητες δεν είναι υπέρ των τερματοφυλάκων. Στην πραγματικότητα, από το 1966 έως το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, οι τερματοφύλακες κατάφεραν να αποκρούσουν μόνο περίπου το 11% των προσπαθειών για πέναλτι - σίγουρα ισχυρή απόδειξη δυσκολίας.

Σύντομα στο Expert's Corner, ο διάσημος αθλητικός ψυχολόγος Pierre Beauchamp θα εξηγήσει πώς οι τελευταίες έννοιες στην γνωστική αθλητική επιστήμη μπορούν να αλλάξουν αυτές τις πιθανότητες υπέρ του τερματοφύλακα ή ακόμα περισσότερο υπέρ του εκτελεστή των πέναλτι.