Όταν κάθε συζήτηση γίνεται αντιπαράθεση

Αν νιώθετε ότι κάθε συζήτηση με το παιδί σας με ΔΕΠΥ μετατρέπεται σε καβγά, δεν είστε οι μόνοι. Για πολλά χαρισματικά παιδιά με ΔΕΠΥ, η διαμάχη δεν είναι πρόκληση - είναι ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλός τους επεξεργάζεται τον κόσμο.

Γιατί τα παιδιά με ΔΕΠΥ μαλώνουν τόσο πολύ

1. Γνωστική Ένταση

Τα χαρισματικά παιδιά με ΔΕΠΥ συχνά σκέφτονται γρήγορα και σε βάθος. Το να αμφισβητούν τους κανόνες ή να αντιδρούν σε μια συζήτηση είναι μέρος του έντονου γνωστικού τους στυλ.

2. Συναισθηματική αντιδραστικότητα

Τα έντονα συναισθήματα σε συνδυασμό με την παρορμητικότητα της ΔΕΠΥ δυσκολεύουν την παύση πριν μιλήσετε. Αυτό μπορεί να εκληφθεί ως διαφωνία, ακόμα και όταν η πρόθεση είναι η περιέργεια.

3. Ανάγκη για Αυτονομία

Πολλά παιδιά με ΔΕΠΥ λαχταρούν την ανεξαρτησία. Η συζήτηση είναι μερικές φορές ο τρόπος τους να δοκιμάζουν τα όρια και να διεκδικούν τον έλεγχο.

Πώς μπορούν οι γονείς να αντιδράσουν σε συνεχείς διαμάχες

Στρατηγική 1: Επιλέξτε τις μάχες σας

Δεν είναι απαραίτητο να κερδίζονται όλες οι συζητήσεις. Φυλάξτε την ενέργειά σας για βασικά όρια (ασφάλεια, σεβασμό) και αφήστε στην άκρη τις μικρότερες διαφωνίες.

Στρατηγική 2: Επιβεβαίωση της ανάγκης να ακουστείτε

Πείτε: «Καταλαβαίνω τι λέτε. Ας το σκεφτούμε μαζί». Η επικύρωση μειώνει την ανάγκη των παιδιών να πιέζουν περισσότερο απλώς και μόνο για να νιώσουν ότι τα σέβονται.

Στρατηγική 3: Διδάξτε δεξιότητες για διάλογο με σεβασμό

Αναπαραστήστε πώς να διαφωνείτε ευγενικά. Ενθαρρύνετε την ενεργητική ακρόαση, το να κάνετε εναλλαγές και να σταματάτε πριν απαντήσετε. Εργαλεία όπως η εκπαίδευση προσοχής μπορούν επίσης να ενισχύσουν τον έλεγχο των παρορμήσεων, κάνοντας τις συζητήσεις πιο ομαλές.

Τελικές Σκέψεις

Όταν κάθε συζήτηση μοιάζει με αντιπαράθεση, να θυμάστε: η ένταση του παιδιού σας είναι και το δυνατό του σημείο. Με καθοδήγηση, μπορεί να μάθει να τη διοχετεύει σε διάλογο με σεβασμό και κριτική σκέψη.

Συχνές ερωτήσεις

Ε: Είναι πάντα η αντιπαράθεση ένδειξη ασέβειας;
Α: Όχι. Για πολλά παιδιά με ΔΕΠΥ, είναι ο τρόπος με τον οποίο επεξεργάζονται τις πληροφορίες. Αποτελεί πρόβλημα μόνο όταν ο τόνος ή ο χρόνος είναι ακατάλληλοι.

Ε: Πώς μπορώ να σταματήσω τους συνεχείς καβγάδες;
Α: Δεν μπορείτε να σταματήσετε εντελώς την παρόρμηση, αλλά μπορείτε να την καθοδηγήσετε. Επιλέξτε πότε θα ασχοληθείτε, επικυρώστε τις σκέψεις τους και θέστε σαφή όρια στην ασέβεια.

Ε: Μπορεί η συζήτηση να αποτελέσει πλεονέκτημα;
Α: Ναι. Αν διοχετευτεί σωστά, μπορεί να εξελιχθεί σε ισχυρές δεξιότητες υπεράσπισης, ηγεσίας ή επίλυσης προβλημάτων.

Ε: Πώς μπορώ να διατηρήσω την ψυχραιμία μου κατά τη διάρκεια ατελείωτων συζητήσεων;
Α: Χρησιμοποιήστε στρατηγικές ηρεμίας και να θυμάστε ότι η γνωστική εκπαίδευση μπορεί να ενισχύσει την αυτορρύθμιση τόσο του γονέα όσο και του παιδιού με την πάροδο του χρόνου.

Αναφορές

• Lovecky, DV (2004). Διαφορετικά μυαλά: Χαρισματικά παιδιά με ΔΕΠΥ, σύνδρομο Άσπεργκερ και άλλα μαθησιακά ελλείμματα. Jessica Kingsley Publishers.
• Barkley, RA (2015). Η συναισθηματική δυσρύθμιση είναι ένα βασικό συστατικό της ΔΕΠΥ. Journal of ADHD and Related Disorders, 3(1), 5–37.
• Deci, EL, & Ryan, RM (2000). Θεωρία αυτοδιάθεσης και η διευκόλυνση του εσωτερικού κινήτρου, της κοινωνικής ανάπτυξης και της ευημερίας. American Psychologist, 55(1), 68–78.

Σημείωση Διασταυρούμενης Δημοσίευσης

Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο Breakthrough ADHD και αναδημοσιεύεται εδώ κατόπιν αδείας.