Καλώς ορίσατε στις Υπηρεσίες Έρευνας και Στρατηγικής στους σημερινούς γρήγορους ρυθμούς.
Οι διασείσεις έχουν τραβήξει την προσοχή τα τελευταία χρόνια, ωστόσο οι επιπτώσεις των τραυματισμών του μυοσκελετικού συστήματος (mTBI) δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητές. Με βάση τις γνώσεις κορυφαίων ειδικών σε θέματα διάσεισης, ας δούμε μερικές από τις επιπτώσεις των διασείσεων που μπορεί να σας εκπλήξουν.
Ο εγκέφαλος είναι ένα εξαιρετικά πολύπλοκο όργανο. Η βλάβη από τις κρούσεις στο κεφάλι μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε μέρος του εγκεφάλου, διαταράσσοντας τις γνωστικές διεργασίες με μυριάδες τρόπους. Ο Δρ. Charles Shidlofsky, κορυφαίος ειδικός στις διασείσεις και επικεφαλής του Neuro-Vision Associates of North Texas, εξηγεί:
«Όταν έχεις δει έναν μόνο εγκεφαλικό τραυματισμό... έχεις δει έναν μόνο εγκεφαλικό τραυματισμό. Είναι ζωτικής σημασίας να αναγνωρίσεις ότι υπάρχουν πολλές διαφορετικές δυναμικές στη διάσειση, τόσο στις λειτουργικές επιπτώσεις όσο και στα συμπτώματα.»
Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν πονοκεφάλους, ναυτία και ίσως ευαισθησία στο φως, αλλά τα ψυχολογικά συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν άγχος, κατάθλιψη, αϋπνία, ευερεθιστότητα και βασική ικανότητα εστίασης ή συγκέντρωσης. Το Σύνδρομο Μετά από Διάσειση μπορεί επίσης να έχει σωματικές επιπτώσεις μέσω επιδράσεων στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Για παράδειγμα, δυσκολεύει την ισορροπία, τόσο όσον αφορά τις αιθουσαίες επιδράσεις (με βάση το αυτί) όσο και τις ιδιοδεκτικές επιδράσεις (ανάδραση από το σώμα), καθώς και επηρεάζει αρνητικά τον συντονισμό των κινήσεων.
Ο Δρ. Keith Smithson, ειδικός σε θέματα διάσεισης αθλητικής όρασης και Διευθυντής Οπτικής Απόδοσης για τους Washington Nationals, περιέγραψε μερικούς από τους συγκεκριμένους τρόπους με τους οποίους οι mTBI μπορούν να αλλάξουν τη λειτουργία του εγκεφάλου:
«Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν οπτικές παραμορφώσεις, οφθαλμομυϊκά προβλήματα, ελλείψεις στην παρακολούθηση πολλαπλών αντικειμένων, καθώς και προβλήματα αισθητηριακής ολοκλήρωσης και υπερφόρτωσης»
Για αυτόν τον λόγο, δηλώνει ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί μια σειρά από εξειδικευμένες παρεμβάσεις αποκατάστασης για την αντιμετώπιση καθεμίας από αυτές τις επιπτώσεις.
Για τους ειδικούς που διαχειρίζονται την ανάρρωση από διάσειση, δεν είναι ασυνήθιστο οι ασθενείς να βρίσκονται σε θεραπεία για έξι μήνες ή και περισσότερο. Για παράδειγμα, ο Δρ. Smithson διαπιστώνει ότι οι σοβαρές περιπτώσεις τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης απαιτούν έως και οκτώ μήνες θεραπείας ανάρρωσης. Κάπως εκπληκτικά, αυτό δεν οφείλεται απαραίτητα στη σοβαρότητα του πραγματικού τραυματισμού στο κεφάλι. Ο Δρ. Shidlofsky έδωσε παραδείγματα αυτού του φαινομένου:
«Συχνά υπάρχουν πολύ διαφορετικές πορείες ανάρρωσης από άτομο σε άτομο. Για παράδειγμα, μερικές φορές έχουμε ασθενείς που έχουν χτυπηθεί πολύ δυνατά στο κεφάλι και έρχονται για έξι συνεδρίες και έχουν πραγματικά αναρρώσει. Αλλά μπορεί να έχετε κάποιον άλλο που είχε μια μικρή κάκωση στο φτερό και να έχει τόσο εξουθενωτικά συμπτώματα που μόνο μια μικρή περιστροφή της καρέκλας του προκαλεί σοβαρή ζάλη»
Ο Δρ. Michael Matter, Πρόεδρος του Συλλόγου Ιατρών της Γενεύης και Διευθυντής της Neurovision Consulting, παρέχει γνωστική αποκατάσταση σε επαγγελματίες αθλητές και τόνισε πόσο δύσκολη μπορεί να είναι η διαδικασία αποκατάστασης για τους αθλητές:
«Είχαμε παίκτες χόκεϊ χωρίς πάγο για 5 ή 6 μήνες, χωρίς να επιστρέψουν στο παιχνίδι. Είναι μια πραγματικότητα, δεν μπορούν να συγκεντρωθούν, να έχουν την προσοχή τους».
Καθώς οι εγκεφαλικές διασείσεις μπορούν να επηρεάσουν σχεδόν όλες τις πτυχές της καθημερινής ζωής, η θεραπεία είναι συνήθως απαραίτητη για την παρακολούθηση των επιπτώσεων μέχρι το τελικό σημείο της ανάρρωσης.
Σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο The Journal of the American Osteopathic Association, η ανάρρωση από διάσειση μπορεί να διαρκέσει διπλάσιο χρόνο για τις νεαρές αθλήτριες σε σύγκριση με τους νεαρούς άνδρες. Αυτό πιστεύεται ότι οφείλεται σε υποκείμενες γνωστικές παθήσεις που είναι πιο συχνές στα κορίτσια, όπως πονοκεφάλους, κατάθλιψη, άγχος και στρες.
Καθώς αυτά είναι συνηθισμένα συμπτώματα τραυματισμού από εγκεφαλικό επεισόδιο (mTBI), οι επιπτώσεις μπορούν να επικαλυφθούν και να επιμηκύνουν τη διαδικασία ανάρρωσης όταν ήδη υπάρχουν. Σε αυτή τη μελέτη με 212 νεαρούς αθλητές, το 58% των κοριτσιών εξακολουθούσε να έχει συμπτώματα διάσεισης μετά από 3 εβδομάδες τραυματισμού, σε σύγκριση με το 25% των αγοριών.
Αυτό σημαίνει ότι οποιοδήποτε άτομο, με οποιοδήποτε είδος προϋπάρχουσας γνωστικής πάθησης, είναι πιθανό να έχει τόσο αυξημένη ευαισθησία σε συμπτώματα διάσεισης όσο και μεγαλύτερη δυσκολία στην ανάρρωσή του από αυτά. Ο John Neidecker, ορθοπεδικός ειδικός στη θεραπεία διάσεισης, υπογραμμίζει το γεγονός ότι οι φοιτητές-αθλητές με διάσειση συχνά αγχώνονται επειδή δεν μπορούν να αθληθούν.
Αυτό είναι συνηθισμένο επειδή ο αθλητισμός είναι επίσης μια βασική δραστηριότητα που κανονικά τους επιτρέπει να αποβάλλουν το άγχος και η κύρια θεραπεία για τις εγκεφαλικές διασείσεις είναι απλώς η ξεκούραση. Το άγχος επιδεινώνει πολλά από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης (mTBI), καθιστώντας την ανάρρωση πιο δύσκολη από ό,τι για τα παιδιά που δεν ασχολούνται με τον αθλητισμό.
Καλώς ορίσατε στις Υπηρεσίες Έρευνας και Στρατηγικής στους σημερινούς γρήγορους ρυθμούς.
Η γνωστική αποκατάσταση σπάνια ακολουθεί μια ευθεία πορεία. Αυτό το άρθρο εξηγεί γιατί η απόδοση μπορεί προσωρινά να μειωθεί πριν βελτιωθεί, καθώς ο εγκέφαλος επαναβαθμονομείται και σταθεροποιείται υπό τις μεταβαλλόμενες γνωστικές απαιτήσεις.
Η γνωστική κόπωση και η νοητική βραδύτητα συχνά συγχέονται με το ίδιο πράγμα. Αυτός ο οδηγός εξηγεί πώς η μειωμένη νοητική αντοχή διαφέρει από την πιο αργή επεξεργασία — και γιατί η ανάρρωση μπορεί να τις επηρεάσει διαφορετικά.
Η ξεκούραση μπορεί να βοηθήσει στην γνωστική αποκατάσταση, αλλά η συγκέντρωση δεν επιστρέφει πάντα αμέσως. Αυτό το άρθρο εξηγεί γιατί διαφορετικά γνωστικά συστήματα ανακάμπτουν με διαφορετικές ταχύτητες και γιατί η βελτίωση συχνά εκτυλίσσεται σταδιακά.
NeuroTracker είναι ένα από τα πιο ευρέως ερευνημένα συστήματα γνωστικής εκπαίδευσης, που χρησιμοποιείται σε αθλήματα υψηλού επιπέδου, στρατιωτικούς και σε περιβάλλοντα ανθρώπινης απόδοσης παγκοσμίως. Βασισμένο σε 20 χρόνια έρευνας στη νευροεπιστήμη.
.png)