3 πιο συνηθισμένοι τραυματισμοί στον αθλητισμό

Όλοι το έχουμε δει. Εκείνη τη στιγμή που ένας αθλητής καταρρέει στο έδαφος, ακινητοποιημένος ή σφαδάζοντας από αφόρητο πόνο. Από θλάσεις μέχρι διαστρέμματα, φαίνεται ότι οι τραυματισμοί στον αθλητισμό είναι αναπόφευκτοι. Στην καλύτερη περίπτωση, ο αθλητής αποκαθίσταται αποτελεσματικά και επιστρέφει γρήγορα στους αγώνες. Στη χειρότερη περίπτωση, ο τραυματισμός τερματίζει την καριέρα του.

Υπάρχει μια κοινή εσφαλμένη αντίληψη ότι κάθε φορά που βγαίνετε στον αγωνιστικό χώρο, διατρέχετε πάντα τον κίνδυνο κάποιου είδους τραυματισμού. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, ωστόσο, οι αθλητικοί τραυματισμοί μπορούν να προληφθούν. Είναι σημαντικό να είστε σε εγρήγορση κατά την άσκηση και να ακούτε το σώμα σας. Χωρίς άλλη καθυστέρηση, ακολουθούν οι 3 πιο συνηθισμένοι τραυματισμοί στον αθλητισμό:

1. Διάστρεμμα αστραγάλου

Αυτός ο τραυματισμός συμβαίνει όταν οι σύνδεσμοι στον αστράγαλό σας σχίζονται ή τεντώνονται υπερβολικά. Συνήθως συμβαίνει στο εξωτερικό του αστραγάλου, όταν «κυλάτε» το πόδι σας. Ως αποτέλεσμα, ο σύνδεσμος στο εξωτερικό του αστραγάλου σας τεντώνεται περισσότερο από όσο είναι σε θέση να τεντωθεί.

Το σώμα σας αντιδρά με σημάδια όπως πρήξιμο, μώλωπες, ευαισθησία, κνησμό ή δυσκαμψία στον αστράγαλο. Πολλά διαστρέμματα στον αστράγαλο συμβαίνουν σε αθλήματα που περιλαμβάνουν πολλά άλματα. Ο κίνδυνος είναι επίσης υψηλότερος όταν υπάρχει πιθανότητα να πατήσετε το πόδι κάποιου. Αυτά τα αθλήματα περιλαμβάνουν το μπάσκετ, το ποδόσφαιρο και το βόλεϊ.

2. Στέλεχος ACL

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος (ΠΧΣ) είναι ένας σύνδεσμος που εκτείνεται πίσω από το γόνατο, μεταξύ του μηριαίου οστού και της κνήμης. Η διάταση του ΠΧΣ μπορεί να συμβεί όταν ένας παίκτης επιβραδύνει απότομα, προσπαθήσει να αλλάξει απότομα την κατεύθυνση τρεξίματος, υπερεκτείνεται το γόνατο ή περιστρέφεται στη θέση του.

Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ξαφνικό και έντονο πόνο στο γόνατο, αίσθημα χαλάρωσης στην άρθρωση, πρήξιμο ή αδυναμία άσκησης βάρους στην άρθρωση χωρίς πόνο. Αθλήματα όπου η καταπόνηση του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι υψηλού κινδύνου περιλαμβάνουν το ποδόσφαιρο και το μπέιζμπολ.

3. Αγκώνας τένις

Αυτός ο τραυματισμός προκαλείται από την υπερβολική χρήση των μυών του βραχίονα, του αντιβραχίου και της άκρας χείρας. Παραδόξως, μόνο μια μικρή ομάδα ατόμων που έχουν διαγνωστεί με επικονδύλιση του τεννισιόν τον παθαίνουν παίζοντας τένις. Παρ' όλα αυτά, ο κίνδυνος είναι υψηλός για αθλήματα με ρακέτα όπως το σκουός ή η ρακετμπολ. ​​Σε όσους πάσχουν από επικονδύλιση του τεννισιόν, ο πόνος επικεντρώνεται στο εξωτερικό του βραχίονα, εκεί που το αντιβράχιό σας συναντά τον αγκώνα σας.

Όταν χρησιμοποιείτε συνεχώς το χέρι σας σε επαναλαμβανόμενη κίνηση, οι τένοντες στο άκρο του αγκώνα του ECR (εκτεινόμενου κερκιδικού μυός του καρπού) μπορεί να εμφανίσουν μικρές ρήξεις. Ως αποτέλεσμα, οι ρήξεις οδηγούν σε φλεγμονή, ασκώντας πίεση στο χέρι σας και καθιστώντας επώδυνο το σηκώσιμο και το πιάσιμο αντικειμένων.

Πρόληψη τραυματισμών

Για την πρόληψη τραυματισμών, κάθε προπόνηση θα πρέπει να ξεκινά με μια απαλή προθέρμανση. Η προθέρμανση αυξάνει τη ροή του αίματος στους μύες, σας κάνει πιο ευλύγιστους και θα μπορούσε να μειώσει τους τραυματισμούς.

Υπάρχουν επίσης εργαλεία γνωστικής εκπαίδευσης που βοηθούν στην ενίσχυση της περιφερειακής όρασης. Οι βελτιωμένες δεξιότητες οπτικής επεξεργασίας θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην πρόληψη τραυματισμών, καθώς σας επιτρέπουν να διαβάζετε καλύτερα τις ενέργειες του αντιπάλου σας και να αντιδράτε πιο γρήγορα. Αυτό θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά μεταξύ της αποφυγής του αντιπάλου σας και της μετωπικής σύγκρουσης μαζί του. Μείνετε ασφαλείς!

‍