6 θρύλοι που σφυρηλάτησαν την ιστορία του αθλητισμού

Οι σημερινοί μεγάλοι αθλητές έχουν όλοι τουλάχιστον μία ιστορία να διηγηθούν για θρύλους που τους ενέπνευσαν στην πορεία τους προς τη δόξα. Αυτή είναι μια συλλογή από πραγματικά εμβληματικές δυνάμεις στον κόσμο του αθλητισμού, μαζί με επαναπροσδιοριστικές στιγμές στην καριέρα τους.

Ο Ρότζερ Μπάνιστερ σπάει το φράγμα των 4 λεπτών

Ο Μπάνιστερ έγινε ο κλασικός εμβληματικός θρύλος του αθλητισμού, όχι τόσο λόγω της αθλητικής του δεινότητας, αλλά επειδή ανέλαβε αυτό που πολλοί ειδικοί θεωρούσαν αδύνατο. Αυτή η συναρπαστική ιδέα της εποχής ήταν το σπάσιμο του «φράγματος». Πολλοί άνδρες έχουν διανύσει ένα μίλι σε λιγότερο από 4 λεπτά από τότε, αλλά όταν ο Ρότζερ Μπάνιστερ το έκανε για πρώτη φορά το 1954, μετατόπισε τα όρια του δυνατού για την ανθρωπότητα. Η είδηση ​​προκάλεσε σοκ σε όλο τον κόσμο, ανοίγοντας μελλοντικές πύλες για να εμπνεύσει γενιές αθλητών να κατακτήσουν το ακατανίκητο.

Ο Τζέσι Όουενς κερδίζει 4 χρυσά μετάλλια

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες που διεξήχθησαν πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο σηματοδότησαν πολλά πολιτικά ζητήματα που διαδραματίστηκαν στο γήπεδο. Ο Χίτλερ χρησιμοποίησε τους αγώνες του 1936 για να προσπαθήσει να αναδείξει την ανωτερότητα των Αρείων και να τονίσει την κατωτερότητα της αφρικανικής φυλής. Επιπλέον, η Αμερική ήταν επίσης βαθιά μπλεγμένη σε φυλετικές εντάσεις. Ο Τζέσι Όουενς πήγε στους Ολυμπιακούς Αγώνες αντιμετωπίζοντας πολιτικές αναταραχές από όλες τις πλευρές. Ανεξάρτητα από αυτό, σφράγισε το πεπρωμένο του ως Ολυμπιακός θρύλος με την ταχύτητα και την αποφασιστικότητά του, αφήνοντας το Βερολίνο με χρυσά μετάλλια στα 100 μέτρα, 200 μέτρα, στο μήκος και στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μέτρων. Η δύναμη της πολιτικής μέσα από το επίτευγμα ενός μόνο αθλητή δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

Ο Emile Zatopek κατακτά όλα τα αγωνίσματα μεγάλων αποστάσεων

Έχοντας μόλις κερδίσει τα 5.000 μέτρα και τα 10.000 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι το 1952, ο Emil Zatopek επρόκειτο να γίνει θρύλος του αθλητισμού με τον πιο τολμηρό ίσως τρόπο που μπορεί να φανταστεί κανείς. Με αξιοσημείωτη προσωπικότητα και ένα εξαντλητικό πρόγραμμα προπόνησης ως συνταγή για την επιτυχία, ο Τσέχος αποφάσισε να τρέξει τον μαραθώνιο, μια απόσταση 42 χιλιομέτρων - πάνω από τέσσερις φορές μεγαλύτερη από τα 10.000 μέτρα. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν είχε τρέξει ποτέ μαραθώνιο στη ζωή του! Φυσικά, θεωρούνταν αουτσάιντερ. Επιπλέον, είχε να αντιμετωπίσει και τον Jim Peters, έναν Βρετανό δρομέα που είχε καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ λίγες εβδομάδες νωρίτερα.

Ο Ζάτοπεκ πρόλαβε τον Πίτερς στα μισά του αγώνα και τον ρώτησε αν ο ρυθμός ήταν πολύ γρήγορος. Ο Πίτερς απάντησε ψευδώς ότι ήταν πολύ αργός για να κλονίσει την αυτοπεποίθησή του. Σε μια κίνηση που θα φαινόταν τετριμμένη ακόμη και σε ταινία, ο Ζάτοπεκ απάντησε αμέσως επιταχύνοντας για να φτάσει στη νίκη. Ήταν ίσως η μεγαλύτερη νίκη για «νέο» αθλητή που έχει καταγραφεί ποτέ, ή και έκτοτε.

Ο Μπομπ Μπίμον κάνει άλμα στα βιβλία ιστορίας

Η κατάρριψη ενός νέου παγκόσμιου ρεκόρ σε οποιοδήποτε άθλημα απαιτεί τρομερή σκληρή δουλειά για να ξεπεραστεί το προηγούμενο ρεκόρ. Ο Μπομπ Μπίμον έγραψε ιστορία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 με ένα τόσο επικό άλμα που συνέβη σαν κεραυνός εν αιθρία. Πηδώντας μέσα από το στάδιο του Μεξικού, το άλμα του έσπασε το προηγούμενο ρεκόρ κατά σχεδόν έξι μέτρα. Πήδηξε τόσο μακριά που το ολυμπιακό σύστημα μέτρησης δεν μπορούσε να το καλύψει και έπρεπε να επινοηθεί επί τόπου μια νέα μέθοδος.

Απόδειξη οποιουδήποτε σπουδαίου ρεκόρ, κανείς δεν μπορούσε να φτάσει το άλμα του Beamon για πάνω από μια δεκαετία, και αυτό έχει μόλις βελτιωθεί μισό αιώνα αργότερα. Καταχωρισμένος στο Εθνικό Hall of Fame του Στίβου, ο Bob Beamon είναι η επιτομή του καταρρίπτοντος ρεκόρ.

Ο Μάικλ Τζόνσον κερδίζει τα 200 μέτρα με τέλειο στυλ

Με μια σχεδόν αδέξια και αδιάφορη τεχνική τρεξίματος, ο Τζόνσον αψήφησε τα στερεότυπα ενός σούπερ αθλητή. Παρόλο που συγκέντρωσε μια σειρά από χρυσά Ολυμπιακά και παγκόσμια μετάλλια σε όλη την παραγωγική του καριέρα, η άνοδός του σε θρυλικό μεγαλείο στην πατρίδα του, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα το 1996, ήταν αυτή που άφησε το στίγμα του στην ιστορία.

Ο Τζόνσον έγινε ο μόνος άνδρας που κέρδισε τόσο τα 400 μέτρα όσο και τα 200 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το αποκορύφωμα, ωστόσο, ήταν το εκπληκτικό παγκόσμιο ρεκόρ των 19,32 δευτερολέπτων που σημείωσε. Όχι μόνο είχε σπάσει το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ, αλλά το είχε καταρρίψει κατά περισσότερο από τρία δέκατα του δευτερολέπτου, το μεγαλύτερο ποσοστό που έχει καταρριφθεί ποτέ από παγκόσμιο ρεκόρ 200 μέτρων. Καθώς τα παγκόσμια ρεκόρ σπάνια σημειώνονται σε τελικούς πρωταθλημάτων, η απόδοση του Μάικλ Τζόνσον ήταν μια καθοριστική στιγμή για τον ορισμό του απόλυτου ερμηνευτή.

Ο Ντικ Φόσμπουρι επανεφευρίσκει το άλμα εις ύψος

Η φράση «η ανάγκη είναι η μητέρα της εφεύρεσης» δεν θα μπορούσε να είναι πιο αληθινή για τον Ντικ Φόσμπουρι. Είχε περάσει χρόνια χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του ψαλιδιού, και στη συνέχεια δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στη νεότερη και πιο προτιμώμενη τεχνική «δυτικού κυλίσματος», πηδώντας πρώτα πάνω από την επιφάνεια του πήχη. Αντί να επιστρέψει στο ψαλίδι, καινοτόμησε τη δική του επαναστατική τεχνική. Τα αποτελέσματα ήταν δραματικά. Σε ένα μόνο απόγευμα, βελτίωσε το προσωπικό του ρεκόρ κατά μισό πόδι.

Ο «Fosbury Flop» έγινε διάσημος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού το 1968, όταν αποκάλυψε στον κόσμο την φαινομενικά παράξενη τεχνική του και άρπαξε το χρυσό μετάλλιο σε έναν εξαιρετικά κλειστό τελικό. Το κατόρθωμα αυτό έθεσε το απόλυτο πρότυπο για το τι σημαίνει να είσαι πραγματικά δημιουργικός στην επιδίωξη της νίκης.

‍

Σας άρεσε αυτό το ιστολόγιο; Αναζητήστε μια συνέχεια πέρα ​​από τον αθλητισμό, για να καταγράψετε επικές στιγμές στο μπάσκετ, το ποδόσφαιρο, το χόκεϊ επί πάγου, την κολύμβηση και τη γυμναστική!