Headrush! - Η εμπειρία NeuroTracker - Επεισόδιο 2

Για μερικά χρόνια θαύμαζα από απόσταση το εκπαιδευτικό εργαλείο Neurotracker . Είχα ακούσει για τα τεράστια οφέλη που προσφέρει, αλλά δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να το δοκιμάσω. Σήμερα είχα επιτέλους την ευκαιρία να το γνωρίσω από κοντά. Αυτή η σειρά ιστολογίων αφορά την εμπειρία μου με NeuroTracker και την παρακολούθηση ενός προγράμματος που έχει σχεδιαστεί για να με βοηθήσει να βελτιώσω την εστίαση και την προσοχή μου. Θα μοιραστώ την εμπειρία μου τις επόμενες εβδομάδες και θα δω αν μπορώ να παρατηρήσω κάποια διαφορά στο παιχνίδι μου με το ποδόσφαιρο, για να μην αναφέρω άλλες έντονες δραστηριότητες όπως η οδήγηση ή απλώς άλλες καθημερινές δραστηριότητες. Ελπίζω να απολαύσετε τη σειρά και ίσως να δοκιμάσετε και εσείς NeuroTracker στο μέλλον. - JLJ

Χθες είχα τη δεύτερη NeuroTracker , αλλά με μια απροσδόκητη ανατροπή. Η εξάχρονη κόρη μου, η Τζούλιετ, ήρθε μαζί μου, καθώς είχε ρεπό. Έχει δείξει έντονο ενδιαφέρον για το ράγκμπι επειδή παίζει και η αδερφή της, οπότε το να την βάλω να κάνει NeuroTracker μου φάνηκε καλή ιδέα. Στο ράγκμπι, υπάρχουν 30 παίκτες στο γήπεδο, άρα πολλά κινούμενα αντικείμενα, καθώς και πάσες και κλωτσιές και περίεργα αναπηδήματα, για να μην αναφέρουμε τους επιθετικούς τάκλιν που έρχονται προς το μέρος σου. Είναι σαν να είσαι μια μπάλα μέσα σε αυτό το NeuroTracker , αλλά με κίνδυνο διάσεισης!

Η Τζούλιετ ξεκίνησε πρώτη, με την πολύ υπομονετική Λίζα στα χειριστήρια. Η Λίζα εξήγησε πώς λειτουργούσε και ξεκίνησε την Τζούτζου με 1 μπάλα να παρακολουθεί, ανάμεσα σε 8. Χρειάστηκαν μερικοί γύροι για να καταλάβει πλήρως η Τζούτζου. Για παράδειγμα, αρχικά μπερδεύτηκε που μια μπάλα μπορούσε να αλλάξει τον αριθμό της από τον έναν γύρο στον άλλο. Αλλά μόλις το κατάλαβε, μέσα σε περίπου τρία λεπτά, όλα πήγαν ομαλά.

Ολοκλήρωσε μια πλήρη συνεδρία με μία μπάλα και τα πήγε περίφημα, καταγράφοντας ταχύτητα λίγο πάνω από 1,4. Στη συνέχεια, η Λίζα την αύξησε σε 2 μπάλες από τις 8 και έκανε άλλη μια πλήρη συνεδρία. Η Τζούτζου αυτοσχεδίασε τη δική της προσέγγιση, δείχνοντας τις δύο μπάλες με τα δύο χέρια της, ενώ οι δείκτες της παρακολουθούσαν προσεκτικά τις μπάλες. Μια ωραία τακτική αλλά πιο δύσκολη με τέσσερις μπάλες! Αστειευτήκαμε γι' αυτό και εκείνη έστρεψε τα πόδια της στην οθόνη, προσομοιώνοντας την τεχνική που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει. Όλα αυτά υπογράμμιζαν την ανάλαφρη διάθεση - ενώ ο εγκέφαλός της γυμναζόταν σοβαρά, διασκέδαζε πολύ.

‍

‍

Πέρασε μέχρι τη δεύτερη συνεδρία και κατέληξε με 2.08 στις 2 μπάλες. Είχε ανεβάσει τη βαθμολογία της παρά τη μεγαλύτερη δυσκολία, βελτιώνοντας σαφώς την κατάστασή της μέσα σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα. Αυτό έθεσε τις βάσεις για μελλοντικές συνεδρίες.

Στη συνέχεια κάθισα στην καρέκλα και η Λίζα άνοιξε το προφίλ μου. Προσπάθησα να ξεκινήσω δυναμικά, στοχεύοντας να εκμεταλλευτώ το γεγονός ότι το πρόγραμμα ξεκινά σχετικά αργά και μετά επιταχύνεται. Στην αρχή τα πήγα καλά, πετυχαίνοντας μερικές συνεχόμενες, φτάνοντας μέχρι εκεί που είχα σταματήσει. Η Τζούλιετ με παρακολουθούσε να το κάνω, καθισμένη ακριβώς μέσα στο οπτικό μου πεδίο στα δεξιά μου. Άρχισε να εφαρμόζει ξανά την τεχνική παρακολούθησης, την πλήρη εκδοχή με τα χέρια και τα πόδια, όπως προοριζόταν για τέσσερις μπάλες. Μπορούσα να δω τα μικρά της χέρια και τα πόδια στην περιφερειακή μου όραση, κάτι που με αποσπούσε αρκετά. Προσπάθησα να την αποκλείσω, αλλά είχα αρκετές πάσες όπου έχασα μία ή δύο μπάλες, οπότε τελικά αναγκάστηκα να της ζητήσω να καθίσει πίσω μου.

Είχα προσπαθήσει πολύ σκληρά, αλλά ακόμη και μια πολύ μικρή απόσπαση της προσοχής, όπως ένα κινούμενο πόδι στην άκρη της περιφερειακής μου όρασης, αποδείχθηκε αρκετή για να μειώσει την απόδοσή μου. Αυτό οφειλόταν τόσο στην οπτική απόσπαση της προσοχής, όπου έπαιρνα το μάτι μου από την οθόνη, έστω και για λίγο, όσο και σαφώς, αλλά και στη γνωστική απόσπαση της προσοχής όσον αφορά την ενεργή μνήμη, ειδικά σε υψηλές ταχύτητες - μπορείς να τα δεις αλλά δεν μπορείς να μείνεις συγκεντρωμένος σε αυτά, δεν είσαι αρκετά συγκεντρωμένος.

Παρέμεινε κάπως δύσκολο, καθώς η Τζούλιετ έκανε σχόλια ή ακούγονταν άλλα πράγματα εκεί πίσω. Αυτό συνέχιζε να επηρεάζει την συγκέντρωσή μου. Συνέχισα, ωστόσο, κάνοντας ό,τι καλύτερο μπορούσα και έφτασα στο 1.71, κοντά στο προηγούμενο υψηλό μου.

Η Τζούτζου χάρηκε πολύ που η βαθμολογία της ήταν υψηλότερη από του μπαμπά, αν και συνειδητοποίησε ότι είχα μια πιο δύσκολη πρόκληση με τέσσερις πτώσεις να ακολουθήσουν οι δικές της δύο. Διηγήθηκε αυτή την ιστορία κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού και του βραδινού γεύματος σε όποιον την άκουγε, διασκέδασε πολύ. Ήταν επίσης πρόθυμη για περισσότερα, με ενοχλούσε όλη την ημέρα και ξανά σήμερα στην επόμενη συνεδρία.

Όσο για μένα, δεν είδα βελτίωση σε αυτόν τον γύρο, αλλά έμαθα ένα μάθημα για την εστίαση. Δεν έφτασα σε εκείνη την κατάσταση εστίασης όπου ο εγκέφαλός μου κυριολεκτικά βουίζει όπως την προηγούμενη φορά. Αλλά έχω συμφιλιωθεί με την πεποίθηση ότι η πρόκληση της απόσπασης της προσοχής συνέβαλε σε μια καλή προπόνηση. Και είμαι έτοιμος για τον 3ο Γύρο!