Headrush! - Ιστολόγιο επισκεπτών The NeuroTracker Experience - Επεισόδιο 1

Για μερικά χρόνια θαύμαζα από απόσταση το εκπαιδευτικό εργαλείο Neurotracker . Είχα ακούσει για τα τεράστια οφέλη που προσφέρει, αλλά δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να το δοκιμάσω. Σήμερα είχα επιτέλους την ευκαιρία να το γνωρίσω από κοντά. Αυτή η σειρά ιστολογίων αφορά την εμπειρία μου με NeuroTracker και την παρακολούθηση ενός προγράμματος που έχει σχεδιαστεί για να με βοηθήσει να βελτιώσω την εστίαση και την προσοχή μου. Θα μοιραστώ την εμπειρία μου τις επόμενες εβδομάδες και θα δω αν μπορώ να παρατηρήσω κάποια διαφορά στο παιχνίδι μου με το ποδόσφαιρο, για να μην αναφέρω άλλες έντονες δραστηριότητες όπως η οδήγηση ή απλώς άλλες καθημερινές δραστηριότητες. Ελπίζω να απολαύσετε τη σειρά και ίσως να δοκιμάσετε και εσείς NeuroTracker στο μέλλον. - JLJ

Γνωρίζοντας ότι ομάδες όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, οι Νιου Ίνγκλαντ Πάτριοτς και οι Βανκούβερ Κάνακς το χρησιμοποιούσαν, σκέφτηκα ότι Neurotracker θα μπορούσε να βοηθήσει με τις μέτριες προσπάθειές μου στο ποδόσφαιρο της Τετάρτης. Ακόμα κι αν είναι ένα πρωτάθλημα 30+, είναι μια αρκετά ανταγωνιστική ομάδα και κάθε εβδομάδα υπάρχουν πάντα κάποιες φάσεις στις οποίες θα ήθελα να έχω άλλη μια ευκαιρία, τις οποίες σκέφτομαι μετά. Μακάρι να είχα...

Είμαι ένας καλός παίκτης, αναγνωρισμένος για την καλή μου επαφή με την πάσα. Αλλά έχω παρατηρήσει τα τελευταία δύο χρόνια ότι έχω χάσει την κατοχή άσκοπα, πιο συχνά από όσο θα έπρεπε. Δεν έχει να κάνει με την επαφή - έχει να κάνει με κακές αποφάσεις στις πάσες. Νομίζω ότι τα προβλήματα έχουν τις ρίζες τους στην επίγνωση, την πρόβλεψη, την όραση πεδίου. Ακριβώς στο ιδανικό σημείο με το οποίο υποτίθεται ότι βοηθάει Neurotracker .

Έτσι, σήμερα ξεκίνησα την εκπαίδευσή μου Neurotracker , με τη βοήθεια του Jake, του συνεργάτη μου στην εκπαίδευσή μου. Αυτός χειριζόταν το σύστημα όσο εγώ έκανα τις συνεδρίες μου, οπότε είχα έναν έμπειρο και καλόκαρδο χειριστή που με βοήθησε να κάνω την εμπειρία ακόμα πιο ευχάριστη.

Και θα Αρχίσει...

Φόρεσα τα γυαλιά 3D και κάθισα σε ένα σκαμπό μπροστά στη μεγάλη οθόνη 3D, λίγα μέτρα πιο πίσω. Ο Τζέικ ξεκίνησε το πρόγραμμα και όρισε το πρωτόκολλο εκκίνησης, το οποίο διήρκεσε περίπου 30 δευτερόλεπτα. Καθώς γνώριζε ότι είμαι ένας καλός αθλητής, όρισε το σημείο εκκίνησης σε υψηλότερο επίπεδο πρόκλησης από ένα τυπικό σημείο εκκίνησης, παρακολουθώντας 4 μπάλες για 8 δευτερόλεπτα ανά τρέξιμο, αντί για 3 μπάλες για 6 δευτερόλεπτα. Αξιοποιούσε την ανταγωνιστική μου πλευρά. Ομολογώ ότι ήμουν περίεργος να δω πώς θα βγει η βαθμολογία μου.

Η προπόνηση ξεκίνησε. Στον τρισδιάστατο χώρο, εμφανίστηκαν οκτώ μπάλες, που έμοιαζαν με κίτρινες μπάλες του τένις που αιωρούνταν στο διάστημα, κάτι πολύ ωραίο στην πραγματικότητα. Τέσσερις από τις οκτώ μπάλες έγιναν πορτοκαλί, και τονίστηκαν περαιτέρω με ένα λευκό φωτοστέφανο. Αυτές ήταν που έπρεπε να ακολουθήσω. Έγινε ξανά κίτρινη, τώρα φαινόταν η ίδια με τις υπόλοιπες, και στη συνέχεια και οι οκτώ μπάλες άρχισαν να κινούνται στο τρισδιάστατο κουτί τους. Αναπηδούσαν, από τη μία πλευρά στην άλλη, από την άλλη μπροστά και η μία μακριά από την άλλη.

Στον πρώτο γύρο, ωστόσο, κινούνταν αρκετά αργά, οπότε παρά τα αναπηδήματα και τις συγκρούσεις, και παρόλο που η παρακολούθηση των μπαλών ήταν εντελώς πρωτόγνωρη για μένα, μπόρεσα να τις παρακολουθήσω με ευκολία. Σταμάτησαν ξαφνικά και στη συνέχεια αριθμήθηκαν με το σύστημα από το 1 έως το 8. Ο Τζέικ μου ζήτησε να αναγνωρίσω τις 4 βασικές μπάλες με βάση τους αριθμούς τους, και εγώ άρχισα να λέω τους αριθμούς γνωρίζοντας ότι τις είχα.

Του έδωσα τους αριθμούς σε αύξουσα σειρά, αντί, ας πούμε, να διαβάζω από αριστερά προς τα δεξιά ή απλώς να τους απαριθμώ με βάση ό,τι μου φαινόταν πιο σημαντικό. Τους οργάνωνα στο μυαλό μου, κάτι που είναι ένα επιπλέον βήμα. Ο Τζέικ με προειδοποίησε ότι αν το έκανα αυτό, θα μπορούσε να δυσκολέψει τα πράγματα σε μεγαλύτερες ταχύτητες, και απλώς να τους απαριθμήσω με τον πιο γρήγορο δυνατό τρόπο, για να μην χάσω την επαφή. Για παράδειγμα, μερικές φορές μια μπάλα-κλειδί είναι κρυμμένη πίσω από μια άλλη στον τρισδιάστατο χώρο, και το να σκύψεις για να δεις τον αριθμό μπορεί να είναι αρκετή καθυστέρηση που πραγματικά ξεχνάς ποιες ήταν οι άλλες μπάλες. Πρέπει πραγματικά να συγκεντρωθείς και να κινηθείς γρήγορα!

Η απαιτητική ανάβαση

Στη συνέχεια προχωρήσαμε στον επόμενο γύρο, και ήταν αισθητά πιο γρήγορος. Τα κατάφερα όλα ξανά, αλλά ήταν σαφώς πιο δύσκολο. Μπορούσα να νιώσω τη διαφορά στο επίπεδο πρόκλησης, σίγουρα έξω από τη ζώνη άνεσής μου μόλις στη δεύτερη σεζόν. Μπορούσα να διαισθανθώ ότι, αν συνέχιζε να επιταχύνει, μπορεί να ήμουν εντάξει για έναν ή δύο γύρους ακόμα, αλλά μετά θα ξεπερνούσα το όριο μου. Με έκανε να αναρωτιέμαι για τους επαγγελματίες αθλητές και τους τύπους των Ειδικών Δυνάμεων και τις ταχύτητες που μπορούν να χειριστούν.

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο επόμενος γύρος ξεκίνησε γρήγορα και δυσκολεύτηκα να ακολουθήσω τις μπάλες. Έχασα μερικές από το πρώτο δευτερόλεπτο. Ήταν πολύ ενδιαφέρον να νιώθω το μυαλό μου να προσπαθεί να ανασυνθέσει τι μόλις είχε συμβεί, ενώ παράλληλα ακολουθούσα ακόμα τις δύο μπάλες που είχα ακόμα, προσπαθώντας να συνέλθω, και νομίζω ότι τα κατάφερα. Αλλά ακριβώς τη στιγμή που νόμιζα ότι ήμουν εντάξει, υπήρξε μια μεγάλη, άτακτη σύγκρουση στη μέση του κουτιού, και έχασα ξανά μερικές. Όπως ήταν αναμενόμενο, τη στιγμή της αναμέτρησης, έκανα 2 στα 4 λάθη.

Όταν τελείωσε η πρώτη συνεδρία, Neurotracker το είχε περιορίσει στο όριό μου, το οποίο ήταν 1,83. Καθόλου άσχημα, λέει ο νεαρός Τζέικ, για έναν ηλικιωμένο τύπο σαν εμένα. Ευχαριστώ, φίλε. Πες μου αν χρειαστεί να σου κεράσω ένα κουτί μπύρα. Ή να σου δείξω πώς να ξυρίζεσαι. Τα αποτελέσματά μου ήταν αρκετά σταθερά, αν και έπεσαν λίγο στην τελευταία συνεδρία. Αυτό είναι φυσιολογικό, λέει ο Τζέικ, εν μέρει επειδή το άτομο είναι συνήθως κουραστικό σε αυτό το σημείο.

Και ήμουν κουρασμένη! Είχαν περάσει λιγότερο από 10 λεπτά, αλλά ήμουν εξαντλημένη, σαν μετά από μια ολόκληρη μέρα σε ένα απαιτητικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Ίδρωνα κιόλας λίγο, παρά την έλλειψη κίνησης. Ο εγκέφαλός μου ένιωθε σαν να δούλευε σκληρά για να αφομοιώσει την προπόνηση, δημιουργώντας νέες συνδέσεις, η χημεία συσσωρευόταν. Γράφω αυτό λίγες ώρες αργότερα και ακόμα νιώθω αυτή την αίσθηση, όχι δυσάρεστη, αλλά παρούσα. Μπορώ να καταλάβω ότι κάτι συμβαίνει εκεί μέσα.

Κοιτάζοντας μπροστά

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, άρχισα να σκέφτομαι τις στρατηγικές που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν οι άνθρωποι για να ακολουθήσουν τις μπάλες. Εν τω μεταξύ, άθελά μου ανακάλυπτα κάποιες που δεν λειτουργούσαν! Το να κοιτάς πολύ προσεκτικά μια δεδομένη μπάλα δυσκόλευε την παρακολούθηση των άλλων. Πρέπει να τις παρακολουθείς όλες ταυτόχρονα. Υπήρχαν φορές που οι τέσσερις μπάλες (από τις 8 που αναπηδούσαν) ήταν σαν μια ενιαία ομάδα, όχι ακριβώς κινούμενες μαζί αλλά σε συνεργασία μεταξύ τους. Αυτό λειτουργούσε πολύ καλά, μέχρι που συνέβη μια από αυτές τις μεγάλες συγκρούσεις.

Έτσι, με μία συνεδρία στο ενεργητικό μου, είμαι ενθουσιασμένος και σίγουρα ανυπομονώ για περισσότερα.

Η επιστημονική βάση είναι αναμφίβολα πολύ διαφορετική όσον αφορά τα Neurotracker , αλλά υπήρχε ένα πράγμα που μου θύμιζε την ακραία εστίαση που ένιωθα όταν έπαιζα Age of Empires, αργά το βράδυ. Σε αυτό το παιχνίδι, υπήρχε μια ευχάριστη εστίαση που συνέβαινε καθώς παρακολουθούσες περίπου 40 πράγματα παράλληλα, αντιδρώντας σε κάθε είδους δράση. Είσαι εντελώς απομακρυσμένος από τον φυσικό σου κόσμο, αν όχι από τα καθημερινά σου προβλήματα. Πράγματι, μια λέξη για τη «διασκέδαση» στα γαλλικά είναι η «distraire», η οποία μεταφράζεται επίσης ως «αποσπασμένος». Βρήκα παραλληλισμούς με Neurotracker, απόλαυσα την αίσθηση της ακραίας εστίασης και με ενδιαφέρει αυτό το συναίσθημα στον εγκέφαλό μου, προς το παρόν τουλάχιστον!

Επιστρέφοντας στην επιστήμη, ωστόσο, θα είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε πώς θα βελτιωθούν οι βαθμολογίες μου με Neurotracker και πώς αυτό θα μπορούσε να μεταφερθεί στο ποδόσφαιρό μου (Τετάρτη απόψε!) και όχι μόνο. ​​Θα επανέλθω με παρατηρήσεις σχετικά με αυτό πολύ σύντομα.

-JLJ

‍