Headrush! – Η εμπειρία NeuroTracker – Επεισόδιο 3

Καθώς μπαίναμε στην τέταρτη εβδομάδα εκπαίδευσής μου NeuroTracker , ήμουν πολύ περίεργος, αν όχι ανήσυχος, να δω βελτιώσεις. Είχα δει κάποια μικρή μεταβολή στις βαθμολογίες μου και ήμουν περίεργος να δω πώς αυτή θα μπορούσε να συνεχίσει να αυξάνεται. Επίσης, σημαντικό ήταν να παρατηρήσω τυχόν αλλαγές στον αγωνιστικό χώρο, έχοντας νιώσει ότι η ικανότητά μου να πασάρω είχε μειωθεί τα τελευταία δύο χρόνια, οδηγώντας σε άσκοπες απώλειες κατοχής.

Για άλλη μια φορά κάθισα μπροστά στην οθόνη και ο συνεργάτης μου στην προπόνηση, ο Τζέικ, έβαλε μπρος το σύστημα. Συζητήσαμε για το αν θα μπορούσαμε να προσθέσουμε κάποιες επιπλέον προκλήσεις, όπως η ορθοστασία ή η ισορροπία (δείτε αυτό το βίντεο σχετικά με τα στάδια της NeuroTracker για περισσότερες πληροφορίες). Αποφασίσαμε να μην το κάνουμε, ειδικά επειδή ήθελα να βελτιώσω λίγο περισσότερο την απόδοσή μου πριν αλλάξω την εστίασή μου. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην τελευταία συνεδρία όπου η προσοχή μου αποσπάστηκε από το εξάχρονο παιδί μου. Αυτή τη φορά ήθελα πραγματικά να συγκεντρωθώ και να αποδώσω!

NeuroTracker ξεκινά αυτόματα με χαμηλότερη ταχύτητα από την τρέχουσα βασική σας γραμμή, οπότε ξεκίνησε με ταχύτητα 1,2, την οποία πλέον θεωρώ πολύ αργή, δεν χάνω ποτέ χρόνο με αυτήν την ταχύτητα. Κάθε φορά που κάνεις μια σειρά σωστά, επιταχύνει. Για πρώτη φορά, έκανα 5 σειρές στη σειρά. Η πέμπτη σειρά ήταν στα 3,4, και αυτή ήταν η πρώτη φορά που έκανα με επιτυχία μια σε αυτό το επίπεδο. Τελικά έσπασα το σερί μου με ταχύτητα 4,0, η οποία ήταν απίστευτα γρήγορη για μένα - έκανα τρία στα τέσσερα λάθη! Ουσιαστικά έχασα τις μπάλες αμέσως, οπότε απλώς μαντεύω.

Από εκεί και πέρα, το σύστημα τριγωνοποιήθηκε σε αυτό που μπορούσα να διαχειριστώ, και για πρώτη φορά κατέληξα πάνω από 2, στο 2.08.

Ένα πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο είναι ότι το 1,9 ήταν συνήθως εφικτό για μένα, ενώ όταν έκανα την πρώτη προπόνηση πριν από ένα μήνα, ένιωσα εξαιρετικά γρήγορα. Έτσι, όχι μόνο μπόρεσα να δω τη βελτίωση στις βαθμολογίες μου αυτή τη φορά, αλλά ένιωσα πραγματικά και τη διαφορά. Υπάρχει μια αίσθηση που κυμαίνεται εναλλάξ από την κυριαρχία στο να βρίσκομαι σε ελεύθερη πτώση, και στο 1,9 ένιωθα τώρα την ίδια κυριαρχία που είχα στο 1,5 μερικές εβδομάδες νωρίτερα.

Το επόμενο βράδυ έπαιξα ποδόσφαιρο εσωτερικού χώρου και ο Τζέικ ήρθε να παίξει με την ομάδα και να παρατηρήσει, όπως είχε κάνει και τις προηγούμενες εβδομάδες. Ο ίδιος ο Τζέικ ήταν πολύ σταθερός στην προπόνησή του NeuroTracker , σκοράροντας πλέον πάνω από 3.0, και ισχυρίζεται ότι αυτό βοήθησε τις αναμετρήσεις του στο χόκεϊ επί πάγου να μειωθούν από κάτω από 20% σε πάνω από 80%. Ήμουν πρόθυμος να δω αν μπορούσα να κάνω λιγότερες προδοτικές πάσες και ιδανικά περισσότερες ασίστ και ακόμη και γκολ.

Λοιπόν, μπορώ να σας πω ότι ήταν το καλύτερό μου παιχνίδι εδώ και 2 χρόνια! Ο Τζέικ κι εγώ γελάσαμε σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, καθώς έκανα μια σειρά από τρελές ασίστ και μερικά αξιομνημόνευτα σόλο τρεξίματα που ολοκληρώθηκαν με γκολ. Αυτός ο ένας τύπος, ο Μάικ στην ομάδα μου κι εγώ, φέραμε τη μπάλα στα δίχτυα πολλές φορές, εγώ το έβαλα ακριβώς στο πόδι του καθώς πάσαρε μπροστά από το τέρμα, κάτι που δεν είχαμε ξαναδεί.

Σωματικά είμαι σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι πριν από δύο χρόνια, με ένα κακό αριστερό γόνατο και μια ρήξη στη δεξιά γάμπα, οπότε η διαφορά έπρεπε να είναι στο μυαλό, όχι στο σώμα. Ενώ ένα παιχνίδι και ένα άτομο δεν είναι μια επιστημονική, στατιστικά σημαντική εμπειρία, ήταν ανεκδοτολογικά μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία. Ήμουν πραγματικά ενθουσιασμένος! Θα επανέλθω μετά τον αγώνα της επόμενης Τετάρτης, αλλά φαίνεται καλός!

‍