Η γνωστική εκπαίδευση βοηθά στην πρόληψη των πτώσεων σε ηλικιωμένους ενήλικες

Κύριος Κίνδυνος για τους Ηλικιωμένους Ενήλικες Έως και το 70% των ηλικιωμένων με μορφές ήπιας γνωστικής εξασθένησης πέφτουν τουλάχιστον μία φορά το χρόνο. Οι τραυματισμοί μπορεί να είναι σοβαροί ακόμη και από μικρές πτώσεις, αλλά ακόμη και χωρίς τραυματισμό, ο επακόλουθος φόβος της πτώσης συχνά οδηγεί στην αποφυγή της εξόδου, γεγονός που δημιουργεί κοινωνική απομόνωση και εξασθενημένους μύες, δημιουργώντας μεγαλύτερο κίνδυνο πτώσης. Συνεπώς, ο κίνδυνος πτώσης αποτελεί σημαντική ανησυχία για την υγεία στους ηλικιωμένους πληθυσμούς.

Οι τρέχουσες παρεμβάσεις για τις πτώσεις σε ηλικιωμένους ενήλικες επικεντρώνονται συνήθως στη βελτίωση της μυϊκής δύναμης, της ισορροπίας και του βαδίσματος, συχνά με τη χρήση διαδρόμων. Ωστόσο, η Δρ. Anat Mirelman, επικεφαλής συγγραφέας νέας έρευνας για τον κίνδυνο πτώσεων, δήλωσε: «Η ικανότητα των ηλικιωμένων να ξεπερνούν εμπόδια μπορεί να επηρεαστεί λόγω της σχετιζόμενης με την ηλικία μείωσης των γνωστικών ικανοτήτων, όπως ο κινητικός σχεδιασμός, η διαιρεμένη προσοχή, ο εκτελεστικός έλεγχος και η κρίση»

Μια Νέα Μελέτη

Στη μεγαλύτερη μελέτη του είδους της, η ομάδα του Δρ. Μίρελμαν διερεύνησε τη συχνότητα των πτώσεων σε 5 χώρες για διάστημα 2 ετών μετά από ένα πείραμα παρέμβασης. Σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές επέλεξαν να συνδυάσουν την άσκηση σε διάδρομο με εικονική πραγματικότητα, όπου οι συμμετέχοντες έπρεπε να αποφύγουν εικονικά εμπόδια που έρχονταν προς το μέρος τους, με στόχο τον συνδυασμό τόσο των σωματικών όσο και των γνωστικών πτυχών της προπόνησης. Είχαν επίσης μια άλλη ομάδα που εκτελούσε μόνο άσκηση σε διάδρομο. Και οι δύο ομάδες είχαν κάποιο ιστορικό πτώσεων. Στη συνέχεια, οι ερευνητές παρακολούθησαν όλα τα περιστατικά πτώσεων κατά τους επόμενους έξι μήνες.

Η μέση μείωση για τις παρεμβάσεις άσκησης είχε βρεθεί προηγουμένως στο 17%, η οποία ήταν παρόμοια στην ομάδα μόνο με διάδρομο. Ωστόσο, οι 142 συμμετέχοντες στην ομάδα με διάδρομο εικονικής πραγματικότητας είχαν μια δραματική μείωση 42% στις πτώσεις. Τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά λόγω της μακροζωίας των προληπτικών αποτελεσμάτων, όπως συνόψισε ο Δρ. Μίρελμαν: «Διαπιστώσαμε ότι η εικονική πραγματικότητα σε συνδυασμό με την εκπαίδευση σε διάδρομο συνέβαλαν στη μείωση της συχνότητας και του κινδύνου πτώσεων για τουλάχιστον έξι μήνες μετά την προπόνηση»

Οι επιπτώσεις είναι επίσης εκτεταμένες λόγω της σκοπιμότητας αυτού του είδους παρέμβασης, όπως σχολίασε ανεξάρτητα ο καθηγητής Stephen R. Lord στο Neuroscience Research Australia: «Αυτά τα ευρήματα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην κλινική πρακτική... η εκπαίδευση σε διάδρομο με στοιχείο εικονικής πραγματικότητας θα μπορούσε να χορηγηθεί σε γυμναστήρια της κοινότητας και κλινικές αποκατάστασης, και δεδομένου ότι η παρέμβαση είναι σχετικά βραχυπρόθεσμης φύσης, η συμμετοχή πολλών ανθρώπων θα ήταν δυνατή»

Άλλη σχετική έρευνα

Η έρευνα συσχετίζεται επίσης με προκαταρκτικές μελέτες NeuroTracker που δείχνουν ότι το γνωστικό φορτίο είναι ένας κρίσιμος παράγοντας στον συντονισμό των κινητικών δεξιοτήτων, δείχνοντας ότι ακόμη και οι δεξιότητες χειρισμού του puck στους επαγγελματίες του NHL μειώνονται όταν τοποθετούνται κοντά στο όριο προσοχής τους, και ότι ο συνδυασμός σωματικής και γνωστικής προπόνησης βελτίωσε τις ικανότητες και στους δύο τομείς με τους Ολυμπιακούς αθλητές.

Αυτού του είδους τα ευρήματα μπορεί να ανοίξουν τον δρόμο για μια νέα κατανόηση του πώς η γνωστική παρέμβαση είναι το κλειδί για τη διατήρηση της σωματικής ασφάλειας μέχρι την τρίτη ηλικία.

Όνομα μελέτης:

Δρ. Anat Mirelman, PhD et al. Προσθήκη ενός μη εμβυθιστικού στοιχείου εικονικής πραγματικότητας στην προπόνηση σε διάδρομο για τη μείωση του κινδύνου πτώσης σε ηλικιωμένους ενήλικες (V-TIME): μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή.

(Πηγή)