Τι κάνει τα γήπεδα μπέιζμπολ τόσο διαφορετικά;

Τι κάνει τις μπάλες του μπέιζμπολ τόσο διαφορετικές μεταξύ τους; Οι περισσότεροι οπαδοί του μπέιζμπολ γνωρίζουν ότι ο τύπος της πίτσας εξαρτάται από το κράτημα και την απελευθέρωση του πίτσερ. Χρειάζονται χρόνια για να μάθει σωστά ένας πίτσερ και να εκτελέσει τέλεια μια πίτσα και οι περισσότεροι πίτσερ καταλήγουν να μαθαίνουν το πολύ 3 ή 4 μπάλες κατά τη διάρκεια της καριέρας τους στο μπέιζμπολ.

Ουσιαστικά, η διαφορά μεταξύ των γηπέδων του μπέιζμπολ βασίζεται αποκλειστικά στη φυσική. Οι μπάλες του μπέιζμπολ έχουν ραφές και σε συνδυασμό με τη μέθοδο λαβής και απελευθέρωσης, κάθε πίσσα μπορεί να οδηγήσει σε μια εντελώς διαφορετική τροχιά για την μπάλα.

Ο ρίπτης των Boston Red Sox, Ντέιβιντ Πράις, κατά τη διάρκεια της καριέρας του με τους Tampa Bay Rays, έτοιμος να ρίξει την μπάτσα του από το ανάχωμα. (Φωτογραφία: J. Meric)[/cadence]

Η πιο διάσημη ρίψη είναι η fastball. Οι γρήγορες μπάλες, ειδικά οι 4-seamers, γενικά παραμένουν σε ευθεία γραμμή και μπορεί ακόμη και να δίνουν την ψευδαίσθηση ότι ανεβαίνουν (ενώ στην πραγματικότητα απλώς δεν κατεβαίνουν τόσο γρήγορα). Ο στόχος της fastball είναι να υπερνικήσει τον batter με ταχύτητα, με αποτέλεσμα τελικά να αργήσει πολύ και να αστοχήσει στο χτύπημα της μπάλας. Μερικοί από τους καλύτερους pitchers στο μπέιζμπολ καταγράφουν τις υψηλότερες ταχύτητες στα ραντάρ. Οι κορυφαίοι pitchers fastball στο MLB φτάνουν τακτικά τα μέσα και πάνω από 90. Μία από τις ταχύτερες ρίψεις που έχουν παρατηρηθεί ποτέ ήταν από τον Aroldis Chapman, καθώς έφτασε τα 106 μίλια/ώρα (Δείτε την ΕΔΩ ). Είτε πρόκειται για τον David Price, τον Justin Verlander, τον Josh Beckett ή τον Fernando Rodney, η λίστα που περιέχει τις ταχύτερες ρίψεις που έχουν καταγραφεί είναι γεμάτη με κορυφαίους pitchers του MLB.

Τα γήπεδα του μπέιζμπολ, και οι διαφορετικές τροχιές τους, βασίζονται κυρίως στο Φαινόμενο Magnus. Η λαβή και η απελευθέρωση είναι βασικά τρόποι με τους οποίους ο ρίπτης χειρίζεται την μπάλα, και την κατεύθυνση περιστροφής της, για να επιτρέψει να συμβούν διαφορετικές τροχιές. Μια εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα είναι το Knuckleball. Το Knuckleball είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά γήπεδα στο μπέιζμπολ επειδή είναι εξαιρετικά απρόβλεπτο. Οι χάρτες θερμότητας τοποθεσίας για κανονικές γήπεδες είναι αρκετά συνεπείς. Οι γρήγορες μπάλες είναι συνήθως πάνω και μακριά, οι καμπύλες είναι χαμηλές και εσωτερικές, ακόμη και τα sliders, οι changeups ή οι sinkers ακολουθούν ένα σταθερό μοτίβο. Τα Knuckleballs, ωστόσο, είναι παντού. Η απρόβλεπτη φύση τους πηγάζει από τον χαμηλό αριθμό περιστροφών. Οι γρήγορες μπάλες θα περιστραφούν 8 φορές κατά μέσο όρο πριν φτάσουν στην πλάκα. Τα καλά γήπεδα knuckleball συνήθως κάνουν 1 - 1 1/2 περιστροφές. Αυτό επηρεάζει την τροχιά της μπάλας επειδή το κύμα αφής που αφήνει πίσω της συνεχίζει να περιστρέφεται από την κορυφή στην πλάτη, συνήθως με αποτέλεσμα μια σχεδόν αδύνατο να προβλεφθεί η τροχιά.

Επιπλέον, ενώ οι γρήγορες μπάλες συνήθως ξεπερνούν τα 90, οι knuckleballs είναι σχεδόν το αντίθετο. Οι σπουδαίες knuckleballs πετούν με ταχύτητα περίπου 63 μίλια/ώρα. Ο πιο διάσημος knuckleballer, φυσικά, είναι ο RA Dickey, ο οποίος αναβίωσε την καριέρα του αφού πλησίαζε σιγά σιγά τη συνταξιοδότησή του υιοθετώντας την knuckleball και αξιοποιώντας τις εκπληκτικές δυνατότητες που είχε από την αρχή, κερδίζοντας τελικά το βραβείο Cy Young για τον Καλύτερο Πίτσερ το 2012.

Δείτε το παρακάτω βίντεο για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα διαφορετικά γήπεδα μπέιζμπολ: